آغا صاحب محترم خداوند متعال نگه دار تان باشد با این انتخاب و دکلمه مقبول..
@user-gf9qq5ln9y10 ай бұрын
درودهای بینهایت بر روحانيت حضرت بیدل بزرگوار و شما استاد گرامی هاشمي بزرگوار و فرهیخته !!! ❤
@user-jl8tg8hj9c3 жыл бұрын
ماشاءالله
@pajvakparsa63703 жыл бұрын
با درود بی پایان خدمت دوست گرانمایه أم مرد فرهیخته و سخنور سید مصطفی! چکیده ی از چکامه سرای زبان پارسی ،حضرت بیدل را باصدای سحر آمیز خود گوش هر شنونده را نوازش داده بر دلهایشان شادی وشادمانی می بخشی و لحظه های شان ماندگار ميشود .و افزون میگردد بر گنجبنه ی پربار زبان پارسی. تنت سالم . دلت شاد و روانت آرام . ( عزیز )
@alamrasuli38722 жыл бұрын
تنم ز بند لباس تکلف آزاد است برهنگی بi برم خلعت خداداد است نکرد زندگیام یک دم از فنا غافل ز خود فرامشی من همیشه دریاد است هجوم شوق ندانم چه مدعا دارد ز سینه تا سرکویت غبار فریاد است چه نقشهاکه نبست آرزو به پردهٔ شوق خیال موی میان توکلک بهزاد است مشو ز نالهٔ نی غافل ای نشاطپرست که شمع انجمن عمر روشن از باد است حدیث زهد رهاکن قلندری آموز چه جای دانهٔ تسبیح و دام اوراد است صفای سینه غنیمتشمار و عشرتکن که کار تیرهدلان چون غبار بر باد است ز سایهٔ مژهٔ اوکناره گیر، ای دل تو خسته بالی و این سبزه دست صیاد است غبار هستی من ناله میدهد بر باد دگرچه میکنی ای اشک وقت امداد است ز هست خویش مزن دمکه در محیط ادب حباب را نفس سرد خویش جلاد است به قید جسم سبکروح متهم نشود شرر اگر همه در سنگ باشد آزاد است نجات میطلبی خامشیگزین «بیدل» که درطریق سلامت خموشی استاد است «بيدل»
@eastwestbusiness41502 жыл бұрын
آغا صاحب ماشا الله از ادبیات فارسی غنی استید و صدای زیبا هم دارید ای کاش با شما هم صحبت و همنشین میبودم تا از آن فرصت لزت میبردم
@fahim92153 жыл бұрын
ماشاالله! بسیار زیبا، هاشمی بزرگوار.
@alamrasuli38722 жыл бұрын
تنم ز بند لباس تکلف آزاد است برهنگی بi برم خلعت خداداد است نکرد زندگیام یک دم از فنا غافل ز خود فرامشی من همیشه دریاد است هجوم شوق ندانم چه مدعا دارد ز سینه تا سرکویت غبار فریاد است چه نقشهاکه نبست آرزو به پردهٔ شوق خیال موی میان توکلک بهزاد است مشو ز نالهٔ نی غافل ای نشاطپرست که شمع انجمن عمر روشن از باد است حدیث زهد رهاکن قلندری آموز چه جای دانهٔ تسبیح و دام اوراد است صفای سینه غنیمتشمار و عشرتکن که کار تیرهدلان چون غبار بر باد است ز سایهٔ مژهٔ اوکناره گیر، ای دل تو خسته بالی و این سبزه دست صیاد است غبار هستی من ناله میدهد بر باد دگرچه میکنی ای اشک وقت امداد است ز هست خویش مزن دمکه در محیط ادب حباب را نفس سرد خویش جلاد است به قید جسم سبکروح متهم نشود شرر اگر همه در سنگ باشد آزاد است نجات میطلبی خامشیگزین «بیدل» که درطریق سلامت خموشی استاد است «بيدل»