Рет қаралды 1,350
BIJ DE UITVAART VAN EEN PRIESTER - CLEMENTISSIME
In de afgelopen tijd was ik enkele malen bij een uitvaart van een priester. In elk van die
uitvaartmissen was er “de ritus van het Clementissime”. Het trekt elke keer de bijzondere
aandacht van de aanwezigen. De “ritus van het Clementissime” is een gebed en een handeling
die eigen zijn aan de uitvaart van een priester in het bisdom Gent maar in de afgelopen tijd
zag ik het ook gebeuren bij uitvaarten van priesters in het aartsbisdom Mechelen-Brussel en in
het bisdom Antwerpen.
Wat gebeurt er daarbij? Het “Clementissime” wordt gezongen, een oud gezang.
Intussen worden een wassen kelkje, vier wassen kaarsjes, een niet geconsacreerde grote
hostie, wijn en water aangebracht, zoals voor een eucharistieviering.
Onder het zingen van het “Clementissime” giet de priester in het kleine wassen kelkje de wijn
en het water. Hij breekt de grote hostie in vier en legt deze vier stukken in het kleine wassen
kelkje. De kaarsjes op de wassen pateen worden aangestoken. De priester keert deze om en
dekt met de pateen het kelkje af. Dan wordt dat alles in de voorziene ruimte in de kist van de
overleden priester geplaatst.
Een zeer mooi en oud gebaar. Bij elk van die priesteruitvaarten die ik bijwoonde werd duiding
gegeven bij dit gebaar. Er werd daar de tekst gelezen: “De betekenis van deze ritus is: De
Kerk is het volk van God, alle christenen samen vormen een priesterlijk volk en temidden van
hen gaat de ambtelijke priester voor, in het dagelijkse leven van zijn parochie, maar vooral
tijdens de Eucharistie. In die geest zal de overleden priester als priester voor eeuwig op een
bijzondere wijze aanwezig zijn in elke eucharistie om het mysterie van sterven en verrijzen
met de Heer te vieren.”
Dit ritueel verwijst naar ons geloof dat men niet alleen priester is zolang men een benoeming
heeft maar voor altijd, tot in eeuwigheid. Ik denk dan spontaan aan wat we lezen in Psalm 110
vers 4: “De Heer heeft een eed gezworen en Hij zal er geen spijt van krijgen: ‘Zoals
Melchisedek bent U priester voor altijd”. Deze zin vinden we ook terug in het vijfde
hoofdstuk van de Hebreeënbrief.
Het gezang bij deze ritus is het “Clementissime”, het begint met de woorden “Clementissime
Domine”. De vertaling van dat gezang luidt: “Heer, wiens barmhartigheid geen grenzen kent,
uit medelijden met ons hebt Gij aanvaard gedood te worden door boze mensenhanden.
Behoed deze mens voor de duistere afgrond en spreek hem in uw erbarmen vrij van de
definitieve ondergang. Wil al zijn zonden delgen en ze voor eeuwig vergeven en vergeten.
Laat de engelen hem overbrengen naar het heilig licht en hem binnenvoeren in de poort van
het paradijs. Dat zij dit armzalig lichaam, bestemd voor de ontbinding, tot nieuw en eeuwig
leven brengen. Heer, ontferm u over deze zondaar.”