0:00 - wstęp 1:29 - stosunek do lektur 4:25 - ulubione lektury 6:16 - jakie lektury czytałyście, a jakich nie? 6:54 - znienawidzone lektury 9:36 - czy trzeba czytać wszystkie lektury? 12:45 - totalne minimum do matury 16:13 - czy chcecie wrócić do jakichś lektur? 17:06 - dlaczego omawiamy stare książki, skoro w nowych też są takie same motywy? 21:34 - jak tworzona jest lista lektur? 23:52 - lektury powinny zachęcać do czytania czy edukować? 26:42 - czy zmodyfikowałybyście system lektur? 26:59 - co myślicie o podziale języka polskiego na dwa przedmioty: język i literatura? 28:50 - książki współczesne, które mogłyby dołączyć do kanonu 31:11 - lektura, która ma złe wzorce i powinna zostać usunięta z kanonu 34:54 - czemu młodych ludzi uczy się trafienia w klucz, a nie interpretacji? 39:52 - lektura, którą lubiłyście, a inni nie (i na odwrót) 40:55 - czy nauczyciele pomijali jakieś lektury? 41:31 - co myślicie o „Lalce”? Dlaczego ludzie jej nie doceniają? 44:22 - czy wkurza was sprowadzanie Łęckiej do tępej, złej kobiety? 45:46 - „Ferdydurke” (jest też trochę o „Weselu”) 49:07 - czy jeśli bez refleksji opisane są toksyczne zachowania, muszę czytać to na rozszerzeniu? 50:52 - stosunek do „Zbrodni i Kary” 51:44 - „Pan Tadeusz” 51:55 - „Syzyfowe prace” - wystarczy streszczenie? 52:41 - Mickiewicz czy Słowacki 54:35 - zakończenie
@sebastiangrobelny34683 жыл бұрын
jak piszesz 0:00 to nie działa, musisz zrobić 00:01
3 жыл бұрын
Wzór na pole koła idealnie się nadaje przy dylemacie dwie średnie vs jedna duża pizza 😂
@Bestselerki3 жыл бұрын
🤣🤣🤣🤣🤣
@yanxley27183 жыл бұрын
Też bym chciała musical na podstawie "Pana Tadeusza"❤️
@justynaaleksiejuk18023 жыл бұрын
I film o Kościuszce!
@widelczuk21923 жыл бұрын
Lajkuję i komentuję dla podcastu broniącego Izabelę Łęcką! W liceum, dotarło też to do mnie, o czym tutaj powiedziałyście. Zrozumiałam kwejkowe meme, i zasmuciło mnie to. Choć trzeba przyznać, przewrotnie pomagały zapamiętywać wątki. Odczucie i zaangażowanie podobne do obserwowania dramy intermetowej, z tą poprawką na starą telenowelę z gazety
@joannakogut51983 жыл бұрын
Gdzie można wysłuchać tego podcastu o Izabeli?
@tunguska81703 жыл бұрын
Też o dziwo nic nie mam do Łęckiej. Nawet po tylu latach od czytania tej lektury.
@Gabriela-db5bb3 жыл бұрын
Najgorsza lektura - "Cierpienia Młodego Wertera". Wszyscy w w klasie (biol-chem) nie mogli pojąć, jak to się stało, że po strzale w głowę on tak długo umierał
@wiktoriakozak95653 жыл бұрын
😂😂 kocham ten komentarz ❤️
@pyska_s22193 жыл бұрын
W technikum gastronomicznym (rozszerzenie mat-biol) również się nad zastanawialiśmy 😂
@Gabriela-db5bb3 жыл бұрын
@@pyska_s2219 uff... Czyli nie tylko my ;)
@kamilapodlecka32393 жыл бұрын
Werter posłużył się pistoletem skałkowym - ten model broni był bardzo wadliwy ( od niej pochodzi powiedzenie "spalić na panewce"), więc jeśli również krzywo strzelił mógł długo umierać.
@pyska_s22193 жыл бұрын
Ale przecież największym wrogiem tych pistoletów był dystans i wilgoć. Całkiem dobrze radziły sobie przy obronie osobistej. To nie tłumaczy wielogodzinnej agonii od bliskiego strzału w głowę. No chyba że coś pomieszałam
@CukiCookie3 жыл бұрын
A co do Izy, to myślę, że należy wziąć pod uwagę ważną rzecz - nie chciała go, ale o tym nie mówiła. Nie odrzuciła go. Nie dawała mu jasnymi sygnałów - wręcz przeciwnie chciała go wykorzystać. I fakt, że będąc z nim zaręczoną flirtuje w obcym języku ze Starskim jest, no cóż, niesmaczny. Wokulski był nachalny, ale na pewno nie chciał jej skrzywdzić. Nie próbował wykorzystać jej seksualnie. Nie patrzył na nią jak na kogoś atrakcyjnego wyłącznie pod względem fizycznym. I on sam często w myślach mówił sobie, że mógłby natychmiast przestań za nią latać, gdyby ona zechciała mu o tym powiedzieć. I ostatecznie zrobił to po podsłuchaniu jej rozmowy - natychmiast urwał kontakt. A co zrobiła Łęcka? Zaczęła żalić się Wąsowskiej, bo już Wokulski nie wydawał jej się taki okropny, jak okazało się, że musi wyjść za marszałka. Zresztą i marszałek szybko się ulotnił. Nie uważam więc, że Łęcką należy jakoś wybitnie bronić, bo patrząc na całokształt, to ona wykazała się, moim zdaniem, większą toksycznością. Bardzo fajny filmik, tak poza tym 😁❤️
@optimisticpenguin92313 жыл бұрын
Kiedy niby jest się już dawno po maturze, ale i tak się wysłucha 55 minut ✨gaworzenia✨ o lekturach od Bestselerek bo w sumie czemu nie 😂
@bogusia5613 жыл бұрын
"Kordian" był polemiką do "Dziadów" ;) I obie te lektury były świetne!
@Marta-vs7kc3 жыл бұрын
Jeżeli chodzi o Łęcką to okej na początku była w porządku to Wokulski się jej narzucał a ona miała prawo odmówić. Tylko pamiętajmy o późniejszych wydarzeniach książki gdzie Izabela po zaręczynach z Wokulskim się zabawiała z innym facetem na boku, naśmiewała się z Wokulskiego, myśląc że ten angielskiego nie rozumie, więc No sorry ale nikt nie powie że jest to w porządku zachowanie, bo bawienie się cudzymi uczuciami nie powinno określać się mianem wolnej woli czy feminizmu.
@MrsKarima8912 күн бұрын
Mam podobne zdanie. Tak żeby przytoczyć cytat z filmu że Łęcka jest niefajna bo nie chciała Stacha. Nie. Łęcka miała prawo nie chcieć Stacha, ale! Skoro nie chciała Stacha, to mogła nim nie manipulować i nie traktować go jak zło najgorsze i konieczne, a potem z łaski niby zgadzając się (?) wyjść za niego żeby potem pozwalać na umizgi innych panów wobec niej. Bo to że ona w ogóle na niego spojrzy to błogosławieństwo i tak powinien ją traktować w jej oczach, że jej wszystko wolno, a on ma jak ten wierny pies przy niej sterczeć jak kołek. No halo. To jest niefajne. Tym bardziej że Wokulski postawił sprawę jasno wobec niej przynajmniej raz, żeby mu powiedziała czy ten ma szanse czy nie. No i dalej to samo robiła. I w koło Macieju. Dlatego Łęcka była (i wszyscy znamy) niefajna, bo była zapatrzoną w siebie, samolubną i ograniczoną jędzą bez empatii i jakiejkolwiek przyzwoitości. Jasne, miała prawo sobie wybrać męża jakiego jej się wymarzyło, tylko że przy tym robiła sobie to śmieszne kółeczko różańcowe złożone z naiwniaków, którzy jej się próbowali przypodobać i nie mogąc się na żadnego zdecydować w ogóle się nie ucząc na swoich błędach z przeszłości, na które zresztą narzekała (że zainteresowanie zmalało i olaboga już nikt się nie kręci wokół niej) i obiecywała sobie że zmieni podejście. No jak widać nie umiała.
@paulinalysko3 жыл бұрын
niesamowicie przyjemnie sie was slucha w takich dluzszych formatach
@_naatqa97473 жыл бұрын
Ja będąc w liceum i omawiając "Lalkę" bardzo nie zgadzałam się z tymi opiniami na temat Łęckiej. Wtedy jeszcze nie wiedziałam skąd one się biorą. Oczywiście Izabela nie była postacią krystaliczną, ale Wokulski do nich również nie należał. A pewne zdanie, które od lat powtarzane jest przez licealistów, nie pochodzi z ich własnych przemyśleń, a właśnie z pewnego frazesu, który od lat przekazywany jest z pokolenia na pokolenie.
@weronikakaczmarczyk82323 жыл бұрын
Wokulski był creepem
@xxKaro3 жыл бұрын
@@weronikakaczmarczyk8232 zakochał się w wyobrażeniu Łęckiej który stworzył w swojej głowie i uparcie się go trzymał gdy życie pokazało, że Iza nie jest taka jak by chciał. Łęcka nie była mu nic winna. Była piękną kobietą w świecie który wmawiał jej, że uroda to jej jedyna wartość a potem wytykał palcem gdy chciała tę urodę wykorzystać. Jak się na to tak spojrzy to narracja w Lalce jest niezwykle mizoginistyczna 😡
@pinkiepie6563 жыл бұрын
Ja zawsze mówiłam, że to on za nią latał jak pies za suką..... A ona miała święte prawo go nie chcieć
@tunguska81703 жыл бұрын
Ja przez całą książkę nie znosiłam Wokulskiego za właśnie swoje działania wobec Izy. Jak ktoś go określił, być creepem. I jeszcze bucem. A Izki mi szkoda, bo była nie zrozumiana w swoim świecie i była traktowana własne jak lalka, co powinna tylko ładnie wyglądać.
@emilkac.41373 жыл бұрын
Bardzo ciekawy film (jak zwykle u was :D ). Zgadzam się, że te "starocia" są potrzebne, bo ukształtowały naszą kulturę i dzięki nim lepiej rozumiemy współczesne utwory. Chciałabym jednak, żeby wprowadzić chociaż kilka współczesnych książek do kanonu lektur w liceum, żeby zmienić trochę proporcje, powiedzmy 70% klasyków, 30% współczesnych. Teraz kończy się omawianie lektur na II wojnie światowej i trochę wygląda tak, jakby po 1945 nie powstała żadna wartościowa książka xD. Poza tym te lata nastoletnie to czas, gdy kształtuje się nasz gust czytelniczy, a obecnie lektury niestety nie zachęcają do sięgania po książki na własną rękę. Tak jak wspomniałyście, przydałoby się tutaj jakieś wyważenie. Generalnie trudny temat :)
@tunguska81703 жыл бұрын
Uważam, że taki "Wiedźmin" mógłby być dobrym wyważnikiem do starych lektur.
@lavender3260 Жыл бұрын
Błagam szczególnie w podstawówce taki gust się kształtuje, a niestety większość lektur tam omawianych totalnie nie zachęca.
@bookland_by_alice83793 жыл бұрын
Od września idę do liceum na profil humanistyczny i powiem szczerze, że strasznie zajarałyście mnie tymi lekturami 🤩 Już w 8 klasie zaczęłam inaczej patrzeć na lektury i bardziej je doceniać, ale przez ten film postrzegam to wszystko jeszcze lepiej. Film długi, lecz nie ma nic lepszego od słuchania Waszego duetu (zawsze jestem pod wrażeniem Waszej inteligencji i elokwencji) dlatego cholernie dziękuję, za nagranie tej pogadanki, bo to była naprawdę przyjemna godzina, z której wiele wyniosłam 🖤
@harterlauter42733 жыл бұрын
Jestem fanką stylu Marty 💜
@Agaa233 жыл бұрын
Podcast o Izabeli Łęckiej ❤❤❤
@lizgeez7083 жыл бұрын
Co myślicie o pomyśle, że na polskim powinno omawiać się inne dzieła kultury takie jak filmy, bo moim zdaniem historia kina też ma duży wpływ na nasze życie obecnie, a raczej przeciętny człowiek nie ma styczności z tymi starymi filmami i mało o tym wszystkim wie
@niepoczytalna1223 жыл бұрын
Jest taki przedmiot w liceum jak Wiedza o kulturze, na którym powinien być omawiany film. Niestety ten przedmiot to śmiech na sali w większości szkół, bo o filmie ni słychu ni widu, a ciągle omawiane są dzieła malarskie. To samo tyczy się wiedzy o teatrze na tym przedmiocie.
@Evelline2 жыл бұрын
@@niepoczytalna122 ja za to miałam wiedzę o filmie i o teatrze jako jeden przedmiot 😅❤️
@Eliza-cn1yt3 жыл бұрын
Nie ma to jak 55 minut dyskusji z Bestselerkami✨
@widelczuk21923 жыл бұрын
Skoro już wiemy, że nie wybrałyście specjalizacji związaniem z nauczaniem, to nie daje mi spokoju pytanie, na jaką się zdecydowałyście 🥰
@Bestselerki3 жыл бұрын
Anna wybrała na magisterce z polonistyki literaturoznawstwo specjalizację edytorską, a ja uciekłam z krzykiem i wróciłam na dziennikarstwo ;) /M.
@widelczuk21923 жыл бұрын
Bardzo dziękuję za odpowiedź! 🌟
@marial.33803 жыл бұрын
@@Bestselerki Czy to znaczy, że obie zrobiłyście licencjat z dziennikarstwa i dopiero na magisterce próbowałyście filologię polską? Dobrze zrozumiałam? Można tak? 😮
@mariakrol50963 жыл бұрын
Tak bardzo szanuję za poparcie dla samej idei kanonu ❤️ Dodam coś od siebie, kończącej właśnie licencjat z polonistyczno-historycznych studiów nauczycielskich (UAM ma takie dziwne twory). Byłam na mat-inf-fizie w liceum, polskiego uczyłam się w zakresie podstawowym. Moja polonistka miała podejście: wkujcie motywy, macie ogarnąć najważniejsze wydarzenia, nie pomylić autorów z tytułami i zdać. Szanowałam, to pasowało przyszłym inżynierom, ale równocześnie nie blokowało dyskusji na wyższym poziomie, które odbywały się na lekcjach. Absolutnie kocham kanon, który był w szkole średniej (gwiazdkami oznaczono teksty najważniejsze - „Dziady drezdeńskie”, „Pan Tadeusz”, „Lalka” i inne cudowności, bez krzty ironii). I tak bardzo popieram czteroletnie liceum. W gimnazjum pojawiały się teoretycznie jakieś elementy wiedzy o epoce, ale w praktyce nie mogła być to bardziej rozbudowana analiza. Teraz dodam kilka rzeczy, które dostrzegam z perspektywy miliona zajęć z metodyki na studiach. Kłótnie o kanon są wszędzie - na konferencjach wśród profesorów oraz na zajęciach, gdy dyskusje studentów stają się bardzo ożywione. W czwartek właśnie omawialiśmy zagadnienie polskości w lekturach w szkole podstawowej (na tym etapie skupione są studia licencjackie; magisterskie dotyczą szkoły średniej). Tu pojawił się problem, kiedy powinno rozpocząć się nauczanie związane z epokami literackimi i najważniejszymi dziełami kultury polskiej. Generalnie w podstawówce zostało podzielone to w taki sposób, że udaje gimnazjum - w klasach 4-6 są teksty w zamierzeniu zachęcające do czytania (absolutny misz-masz i brak konsekwencji w wykreowaniu tej części to osobny temat), natomiast na etapie 7-8 następuje włączenie elementów historii literatury. Wszystko byłoby dobrze, gdyby istniały tu regulacje. W praktyce wygląda jednak to tak, że nauczyciel może omawiać lektury w dowolnej kolejności. Wyobraźcie sobie sytuację, w której w pierwszym tygodniu nauki w klasie siódmej uczeń czyta „Latarnika” Henryka Sienkiewicza. Teoretycznie tekst jest prosty, wymowa banalna. Ale. W tym momencie uczeń nie wie jeszcze, czym było powstanie listopadowe, a więc nie rozumie, dlaczego latarnik nie może wrócić do kraju. O powstaniu listopadowym dowie się pod koniec września, tak to wypada w podręczniku. To jeszcze jakoś przejdzie. Równocześnie nasz uczeń czyta o tym, jak na bohatera wpłynął „Pan Tadeusz”. Tylko że, niestety, na tym etapie kojarzy mu się to jedynie z polowaniem i koncertem (te fragmenty omawiane są na etapie 4-6, całkowicie wyrwane z kontekstu). Dramat. Sytuacja autentyczna, byłam świadkiem takiego obrotu spraw, gdy we wrześniu odbywałam praktyki. Niestety podstawa nie narzuca nauczycielowi, by w klasach 7-8 nauczał epokami, dlatego uczniowie mogą poznawać je w całkowicie losowej kolejności (wiecie, żeby egzemplarzy starczyło w bibliotece, nauczyciele umawiają się między sobą, kto od czego zaczyna). W tym momencie całe zamierzenie upada. Mamy absolwenta szkoły podstawowej, który wie, że istniały epoki literackie, ale niekoniecznie orientuje się, w jaki sposób następowały one po sobie. Pomijając minimalną i szczątkową wiedzę, którą podaje się na tym etapie, według mnie przynosi to więcej szkody. Wiadomo, zależy od nauczyciela, ale to zawsze ryzykowne. Zgadzam się ze wszystkim, co mówicie odnośnie do szkoły średniej, ale myślę, że perspektywa wcześniejszego etapu też jest potrzebna. I jeszcze jedna rzecz - nie ukrywajmy, wygląd kanonu jest także sprawą polityczną. Widać różne zmiany, w zależności od aktualnej reformy, więc tu nie są brane pod uwagę tylko ustalenia literaturoznawców i metodyków. Na koniec dziękuję za film, dobrze wiedzieć, że są ludzie szanujący czytanie klasyków w szkole ❤️ Jednak nie koniec, dodaję rzeczy w miarę słuchania. Miałam jednego kochanego profesora od gramatyki opisowej, który jest najcudowniejszym wykładowcą na świecie i nadal wymienia z nami memy ❤️ Myśliwskiego totalnie dałabym „Nagi sad”, który czytałam na pierwszym roku na zajęciach z poetyki. Jest piękny język, ale historię da się odebrać emocjonalnie, więc nadaje się też dla osób nie potrafiących rozmawiać o formie. A Tokarczuk jest nawet w podręczniku z Gdańskiego Wydawnictwa Oświatowego dla (chyba) szóstej klasy szkoły podstawowej. Przeżyłam szok, ja przeczytałam dopiero miesiąc temu „Opowiadania bizarne” na polską literaturę najnowszą. Marto (już tak wbiję z wołaczem xD), kc, na studiach nadal jestem team proza. Na „Lalkę” czekałam od dziecka, całe lata wypytywałam mamę, o czym jest książka dla dorosłych, która ma taki dziwny tytuł xD I kochom ❤️ Anno, romantyzm i Młoda Polska! Tak! Totalnie. Ale „Trans-Atlantyk” Gombrowicza w tym roku pokochałam. Właśnie jako dyskusję z romantyzmem (a to mnie fascynuje od „Wyzwolenia” Wyspiańskiego, które czytałam rok temu; polecam mocno, tam Konrad kłóci się z Mickiewiczem). Co do rapowania Tadka - dokładnie taki pomysł rzucił mój jeden profesor z historii i obiecuję, że zrobię to kiedyś w szkole z uczniami, bo to będzie złoto. Czuję się ogólnie bardzo miło przy słuchaniu i czekam na podcast o Łęckiej! Czytajcie „Biesy”, to jest największe złoto świata. Finał „Braci Karamazow” przepłakałam, ale to Szatow z „Biesów” jest moim mężem. Team Mickiewicz, ofc. I polecam listy Słowackiego, bo on tam takie rzeczy o Adasiu pisze, że złoto.
@childofapollo21873 жыл бұрын
Wokulski był mega creepem. Nie cierpię Lalki przez to, że patrzy się na Wokulskiego jak na romantyka, nieszczęśliwie zakochanego. On ją tak osaczał, pojawiał się w każdym momencie i aspekcie jej życia. Śledził ją, uczył się jej nawyków, nauczył się specjalnie dla niej języka... Izabela była jaka była, ale trudno jej się dziwić, że zachowywała się tak, a nie inaczej. Rozumiem, że realia były takie, jakie były, ale Wokulski wydaje się być wręcz podkręcony do ekstremum, a reakcja Izabeli była zrozumiała.
@deadlynightshade1658 Жыл бұрын
Wokulski to simp
@Ada.._..3 жыл бұрын
W temacie "Szwców" ja mam taki sprawdzony tip na przyszłość dla wszystkich. Czytało mi się to niemiłosiernie długo. Połowę książki totalnie zmęczyłam. I pewnej nocy usiadłam sobie z butelką niedobrego wina (na prawdę było straszne) i powiedziałam "dobra, to kończymy butelkę, "Black Butler", a potem "Szewców". Po skończeniu serialu byłam już totalnie napruta, ale obiecałam sobie, że skończę i książkę, chociaż została mi jeszcze połowa. Siadam i jaka niespodzianka, bo szybciutko skończyłam i jeszcze pojęłam, o co się tam wydarzyło. Jak powiedziałam o tym mojej polonistce, to totalnie się z tego śmiała i stwierdziła, że takie stare i sprawdzone metody najlepiej działają. Jedynym skutkiem ubocznym był porządny (pierwszy raz w życiu) kac, ale chyba było warto xd
@mactatoor64583 жыл бұрын
Pisząc swoją maturę w tym roku, odwołałam się do Taco Hamingwaya i jego płyty "Trójkąt warszawski" (a pisałam drugi temet o mieście), so... Znajomi myśleli, że żartowałam.
@salviohexa3 жыл бұрын
Przykład z życia: Wypracowanie ten sam temat w 2 liceach Podanie tych samych przykładów, odwołanie do tej samej lektury W jednym liceum polonistka stawia 6 W drugim 2...
@retrobook46523 жыл бұрын
Prawie nikt nie lubił nigdy Sienkiewicza, a jak dla mnie jego lektury byly najlepsze
@deadlynightshade1658 Жыл бұрын
Właśnie ja też uwielbiam Krzyżaków i nie rozumiem, czemu tak wiele osób poległo przy czytaniu tego. Jeśli to jest nudna lektura to ja już nie wiem co jest ciekawe
@kasiawojcik59913 жыл бұрын
Jestem teraz w drugiej klasie liceum (po podstawówce) i jeśli chodzi o nową reformę to dla mnie absurdem jest to, że "Pana Tadeusza" omawia się teraz w 7 klasie podstawówki. Mając wtedy te 13 lat zupełnie nic z tego nie rozumiałam i uważam, że powinno się to omawiać razem z "Dziadami" cz. 3 i 4. Wiele motywów i wątków dużo lepiej rozumiem teraz, znając romantyzm, a które nie były omawiane w podstawówce (np motyw bohatera romantycznego, który zmienia swoją tożsamość). Głupie też jest to, że w liceum nie omawia się tego drugi raz, ale i tak wymagana jest znajomość motywów i zagadnień do matury... "Pan Tadeusz" jest dosyć trudną lekturą jeśli nie zna się filozofii romantycznej, czy nawet innych tekstów z tego okresu, a wątpię, że te 12/13 letnie dzieci zrozumieją dlaczego ten utwór jest tak istotny jeśli chodzi o polską historię i literaturę.
@widelczuk21923 жыл бұрын
O, zaskakująca zmiana podstawy programowej. Jako przetrwaniec z czasów istnienia gimnazjum, pamiętam, że Pana Tadeusza omawiało się w liceum 🙊
@invisiblewoman983 жыл бұрын
Ja omawiałam Pana Tadeusza (albo jego fragmenty, nie pamiętam już) w drugiej klasie gimnazjum, a potem znowu (lub w całości) w liceum. Też jestem zdania, że to lektura stricte dla licealistów, bo wypada znać epokę do zrozumienia czytanego tekstu i dawanie jej młodszym osobom do czytania jest strasznie słabe.
@maja66253 жыл бұрын
Miałam dokładnie te same przemyślenia co do "Pana Tadeusza". U mnie w szkole podstawowej nie powiedzieliśmy nawet co to romantyzm i przeszliśmy prosto do fabuły, a w liceum omawiając tę epokę i wspominając jedynie o "Panu Tadeuszu" zdecydowanie brakowało mi dokładniejszego omówienia, bo po powierzchownym podejściu do tej lektury w 7 czy 8 klasie mało już z niej pamiętałam. Sama nie zdążyłam przeczytać jeszcze raz w czasie, kiedy mieliśmy w szkole romantyzm w tym roku, ale mam nadzieję, że nadrobię w wakacje, bo dla większości absolwentów podstawówki 8 letniej "Pan Tadeusz" pozostaje jedną wielką niewiadomą, a szkoda...
@Monland3 жыл бұрын
Story time! Ja jako typowy mol książkowy, do liecum czytałam wszystkie książki (oprócz krzyżaków, zasnęłam na 4 rozdziale i dalej już nie dało rady), a potem poszłam na biolchem i przyszedł kryzys bo jakoś się nie polubiłam za bardzo z tymi lekturami i trochę się buntowałam, szczególnie przy takich rzeczach jak Ferdydurke czy Wesele. Ale muszę powiedzieć że miałam też niesamowitą polonistkę, która od razu nam powiedziała ze ona wie ze my jesteśmy inteligentni i mimo że jesteśmy na bio-chemie i mamy tylko 5 godzin polskiego to ona z nami omówi rozszerzenie. Zdarzalo sie tak ze mieliśmy więcej do przeczytania niż human (my np czytaliśmy Macbetha i Hamleta, a human tylko Macbetha), ale ta kobieta tak nam umiała wszystko wyłumaczyć i wybrać takie ciekawe teksty, że mimo że same lektury mi się nie podobały to uwielbiałam lekcje polskiego. Wszystkie osoby z mojej klasy które potem zdecydowały się zdawać rozszerzenie z polskiego, miały min 80%, a znaczna większośc powyżej 90%, na BIO-CHEMIE! Ja sama na spokojnie zdałam podstawę, a z ustnego nawet udało mi się zdobyć 100%. Aktualnie od czterach lat już studiuje w Anglii (biologię) i po poznaniu tego czego tutaj się w szkołach uczy dzieci na zajęciach z literatury (z relacji znajomych i z researchu) to jestem niesamowicie wdzięczna za moją polską edukację i jak wiele nurtów, konceptów i konwencji mi pokazano, nie tylko w literaturze polskiej ale i zagranicznej. W anglii czyta się max. dwie lektury na rok (np. Macbetha i Of Mice and Men, które omawiają po pół roku każdą) i są to tylko przykłady z lietaratury angielskiej. Oni nie znają Małego Księcia, Oskara i Pani Róży, Zbrodni i Kary, Jądra Ciemności, Starego Człowieka i Morze, Boskiej Komedii... i wielu innych które ja poznałam dzięki czytaniu lektur.
@mglight97843 жыл бұрын
W momencie jak mówiłyście o Łęckiej (swoją drogą podcast w tym temacie to moje MUST HAVE więc bardzo proszę!) i o tym, że ona przecież nie chciała Stacha, A ON PRZECIEŻ BYŁ TAKI DLA NIEJ MIŁY to bardzo skojarzyło mi się to z istniejącym zjawiskiem w subkulturze PICK ME BOY(GIRL), gdzie nie oszukujmy się jest to bardzo szkodliwe zjawisko. Ostatnio na ten temat nagrała odcinek Klaudia Cloudy. Wszystkim niezaznajomionym z tematem bardzo polecam obejrzeć, lub chociaż poczytać.
@karolinaadamczyk71743 жыл бұрын
Ferdydurke to życie. Miałam raz zastępstwo akurat przy tej książce z Panią, która występuje w teatrze i osobiście poznała żonę Gombrowicza. Opowiadała nam o tym z taką pasją 💘
@juneiparis87353 жыл бұрын
Pan Tadeusz to nasze arcydzieło ❤🔥 A tak w ogóle, to uważam, że najwspanialszymi epokami na polskim były średniowiecze (Mistrz Polikarp❤), pozytywizm i romantyzm, oczywiście. No i jest jeszcze Don Kichot z baroku 🔥💕
@nika-px4dn3 жыл бұрын
Jestem z tego samego rocznika co wy, byłam na mat-fizie i też miałam lektury z gwiazdką i bez gwiazdki. Te z gwiazdką były obowiązkowe i jeżeli pojawiły się na maturze, to trzeba było znać całość utworu, te bez gwiazdki wybierał nauczyciel i jeżeli pojawiły się na maturze, to wystarczyło odwołać się do podanego fragmentu.
@Megi_12013 жыл бұрын
Tak mówicie o tych lekturach i ogólnie o tym, co się mniej więcej przerabia na polskim w liceum, i jako "typowy human" po egzaminach ósmoklasisty zmierząjący do liceum, czuję się mega szczęśliwa i coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że to jest totalnie to, o czym chciałabym się uczyć i z czym chciałabym mieć związek w przyszłości. A w momencie, w którym rodzina i nauczyciele próbują mi wmówić, że po humanie „pracy nie znajdę", „nie przydam się społeczeństwu" i w ogóle to „lepiej idź na biol-chem", jest to dla mnie bardzo istotne i, nawet nie wiem dlaczego, ale pocieszające. Tak że dzięki wielkie za zrobienie tego filmu i podbudowanie mojej pewności siebie😅❤️
@Deijisan3 жыл бұрын
Nie słuchaj tych "dobrych rad". Humanista to człowiek z otwartą głową. Jeśli jest w Tobie pasja znajdziesz świetną pracę. Przez lata słuchałam, że liceum o profilu humanistycznym nauczy mnie mniej, matura zdana idealnie. Potem słuchałam, że po filologii polskiej nie dostanę pracy, jeśli nie wybiorę specjalizacji nauczycielskiej. Licencjat z dziennikarstwa, magister z dyskursu publicznego. Mam świetną pracę z bardzo korzystnymi zarobkami! Na rynku pracy są potrzebni ludzie o różnych umiejętnościach :) warto jednak robić to co faktycznie się lubi i w czym jest się dobrym.
@ksiazkowisko3 жыл бұрын
Ah, moje ulubione lektury to były "Mity Greckie", "Quo Vadis" i "Mistrz i Małgorzata" :) do innych miałam dość obojętny stosunek, a przez "Krzyżaków" nie przebrnęłam... ;)
@notesoncrows3 жыл бұрын
30:23 Miałam to szczęście, że moja polonistka postanowiła z nami omówić „Podróż ludzi Księgi” Tokarczuk 😊
@_endemece3 жыл бұрын
Ja jestem właśnie w trakcie omawiania Lalki i moja polonistka kategorycznie zabrania nam nazywania Łęckiej "blacharą" i bardzo zwraca uwagę, że to nie jest oczywista postać.
@martawatrucka24353 жыл бұрын
Kanon lektur to w wielu punktach starocie, ale łatwiej pojąć świat w wieku gdy stajemy się dorośli i musimy się w nim jakoś odnaleźć ;)
@barbarawaga28443 жыл бұрын
Zgadzam się w pełni że lektury są częścią naszej kultury i są potrzebne. Polacy nie gęsi swój język mają. Trzeba poznać swoją przeszłość żeby wiedzieć co było. Przeczytałam lektury w liceum o tematyce wojennej obozowej i do przyjemności nie należały. Nie żałuję jednak. Mimo wszystko w dorosłym życiu mogę powiedzieć że nigdy więcej nie sięgnę po książki o tematyce obozowej. Dziwie się że jest ten temat tak popularny. Tam działy się potworne rzeczy i wstrząsnęły mną do głębi. Jednak jeśli chodzi moje ulubione lektury to na pewno Quo Vadis. Sztos. Bardzo piękny język taki poetycki. Pan Tadeusz również mi przypadł do gustu.
@weronikamajorczyk32543 жыл бұрын
Ja dopiero po latach doceniłam wartość lektur szkolnych i tego jak ważne są one w kontekście zrozumienia pewnych kwestii i zależności. A tak z innej strony to studiuję pedagogikę wczesnoszkolną i dużo rozmawialiśmy też o tym na zajęciach z literatury i właśnie tak jak wspominałyście na tym etapie ważne jest samo kształtowanie nawyku czytania i rozwijanie pozytywnego stosunku do książki, by dzieci kojarzyły ją z czymś przyjemnym. Natomiast w momencie, kiedy muszą czytać książkę, która nijak ma się do problemów ich okresu rozwojowego, to zniechęcają się i na dalszych etapach edukacji sięgają po lektury wyłącznie z przymusu lub nie robią tego wcale. I też uważam, że trzeba pozwalać dzieciom wypowiadać się na temat ich odczuć związanych z daną książką, bo bardzo często nauczyciele próbują wymusić jeden punkt widzenia i nie ma opcji, że komuś może się dana książka nie podobać lub może ją inaczej zinterpretować 🙈
@BezimiennaAti3 жыл бұрын
Jako osoba bez rozszerzonego polskiego (pogimnazjalne 2lo mat-fiz) cieszę się, że nagrałyście taki film!! Dyskusje o lekturach trwają od dawna, a mam wrażenie, że za każdym razem omija się całe "clue" czytania lektur i to po co tak naprawdę czytamy te starocie. Mam wrażenie, że sama krytyka lektur bierze się głównie ze sposobu ich omawiania (swoją drogą pomysł z czytaniem bardziej współczesnej literatury w podstawówce uważam za idealny i sama na przykładzie dzieciaków w rodzinie widzę, że, przynajmniej u mnie, trochę już się w tę stronę idzie, bo w podstawówce dzieciaki powinny się uczyć w jaki sposób odbierać literaturę, żeby w szkole średniej poznać kanon - nie poznamy kanonu jeśli nie będziemy wiedzieć w jaki sposób go odbierać, i hope it does make sense) i samego systemu edukacji, bo to tak naprawdę niszczy nam odbiór tych dzieł. Rapowany "Pan Tadeusz" to pomysł idealny, sama czytałam go na głos żeby lepiej zapamiętać i powiem szczerze, że czytało się to niesamowicie, rytm w Tadku jest genialny a fabularnie to taka telenowela, że mała głowa XD. Z chęcią posłucham podcastu Anny o Łęckiej, bo wydaje mi się, że mamy bardzo podobne przemyślenia o tej postaci. Sama dyskutowałam o tym dość sporo z moją polonistką, bo irytowało mnie odbieranie Izy jako "irytującej arystokratki, co nie chciała Wokulskiego (do czego miała prawo!)" zamiast kobiety, która wiedziała, czego chce i nie bała się powiedzieć, co myśli. A Stachu swoją drogą bywa jeszcze gorszy, bo to facet z chorą obsesją na punkcie kobiety XD Anyway, cieszę się, że nagrałyście taki film, uważam, że jest bardzo potrzebny i nawet nie wiem, kiedy minęło to 55 minut XD Miłego dnia wam życzę
@zyciewksiazkach86913 жыл бұрын
Jestem na 1 roku filologii polskiej i w 100% się z wami zgadzam, uważam też, że w jakiś sposób dobrze by było uświadomić o tym uczniów "po co mają to czytać?", bo w zasadzie każdy zadaje to pytanie sobie, albo znajomym, a na lekcji nigdy nie ma takich dyskusji ;) Ale kto wie, może któraś polonistka to zobaczy i będzie puszczać wasz filmik na lekcjach ;) Ja na pewno tak bym zrobiła, jakbym była nauczycielką (a póki co taki jest plan ;)).
@luzak013d3 жыл бұрын
Ja chce podcast o Łęckiej 🙏
@niepoczytalna1223 жыл бұрын
Studiuję polonistykę i ze wszystkim się zgadzam. Dodatkowo również napomknę, że bardzo dużo zależy od metody przedstawienia lektur, bo zły nauczyciel Harry'ego Pottera zarżnąć też może, o czym nie raz słyszałam. Pozdrowionka 💖
@elzbietaszymura91293 жыл бұрын
Bardzo fajny materiał! Naprawdę jestem pod wrażeniem, bo mam wrażenie, że jako jedne z nielicznych zadałyście sobie trud pokazania po co w ogóle są lektury, zamiast pultania się, że to zło wcielone :) Moja mama jest nauczycielką polskiego w starszych klasach podstawówki i miałam wątpliwą przyjemność posłuchania absolutnie żenującego poziomu wiedzy dzieciaków z drugiej strony komputera. Serio - nie ma nic złego w nie zrozumieniu lektury (osobiście miałam olbrzymi problem z "Freddurke") - od tego jest nauczyciel i zajęcia, żeby pokazać kontekst i "przetłumaczyć z autorskiego na ludzki".... ALE. Nie da się - NAPRAWDĘ się nie da - omawiać lektury, jeśli zainteresowani nie znają nawet imion głównych bohaterów! I znowu - nauczyciel nie otworzy czaszki i nie naładuje tej wiedzy łopatą do młodych, chłonnych umysłów, nawet jeśli bardzo by chciał - a w większości przypadków - chciałby. Co do klucza interpretacji - nie każdy musi być oświeconym erudytą, ale jeśli 97% czytania i pisania w twoim życiu to konwersacja na messengerze z psiapsiułą to nie ma siły, żebyś był potem w stanie napisać składną wypowiedź poprawną polszczyzną. Żebyście mnie dobrze zrozumieli - nie ma nic złego w pisaniu z kumplami na messie, ale z językowego punktu widzenia... to jest czysta żywa grafomania, bez ładu składu i sensu w druzgocąco olbrzymiej liczbie przypadków. Jeśli nie czytacie lektur (nie tylko szkolnych, ale w ogóle) nie macie żadnego wzorca, co do tego jak się pisze po polsku - a nie po polskiemu :) Plus - ludzie, nawet jeśli nie przeczytaliście lektury na daną lekcję - wystarczy odrobina pokory i dobrej woli i tylko z samych lekcji - i dobrze prowadzonych notatek - powinniście móc wyciągnąć meritum, do którego odnosi się "klucz odpowiedzi". Chyba, że nie widzicie problemu w zdaniu typu "Kiedy Kmicic spotkał Babinicza był piękny, słoneczny dzień." ;) Lektury dają wiedzę o kulturze - a ta jest istotna dla was osobiście, żeby najzwyczajniej w świecie nie wyjść na durniów :) Pozdrawiam :)
@bertramadelajdian15123 жыл бұрын
Wydaje mi się, że dzisiaj sporym problemem jest wychodzenie w systemie edukacji z założenia, że te lektury w ogóle są czytane, bo sam pamiętam z liceum, jak z 90% klasy opierało swoją wiedzę na streszczeniach, ekranizacjach itp. Trudno będzie przekonać młodych ludzi do tego, że Pan Tadeusz czy Lalka to wartościowe utwory, a wiedza o epokach literackich bywa przydatna, jeśli wcześniej nie udało się przekonać uczniów, że w ogóle warto czytać. Nie jest to przytyk pod adresem polonistów, bo jestem świadom tego, że wiele rzeczy w szkole od nich nie zależy. Po prostu program i kanon mają według mnie ambitne założenia, które niestety nie przystają do rzeczywistości czytelniczej wśród młodych. Jeśli ktoś ma do wyboru przeczytanie całej Lalki, by dostać 6 z klasówki, albo przeczytanie streszczenia, po którym też dostanie 6, to mało kto zdecyduje się na cały utwór Prusa.
@elzbietaszymura91293 жыл бұрын
@@bertramadelajdian1512 jak najbardziej! Dlatego bardzo mi się podoba pomysł żeby w początkowych klasach proponować współczesne książki - żeby w ogóle pokazać dzieciarni, że czytanie może być przyjemnością i fajną rozrywką. Z drugiej strony zła sława lektur w ogóle... może okazać się silniejsza. Sama pamiętam, że w pewnym momencie nie czytanie lektur urosło do rangi Sportu. Nie zdziwiłabym się, gdyby okazało się nawet Harry Potter byłby niestrawny, gdyby "kazali to czytać bo lektura".
@bertramadelajdian15123 жыл бұрын
@@elzbietaszymura9129 Na pewno trzeba zachęcać do czytania nowoczesnymi pozycjami. Pamiętam z podstawówki, że Lesie wróć, Anaruk, Dzieci z Bullerbyn czy O psie, który jeździł koleją raczej takiej roli nie odgrywały. Z kolei jeśli chodzi o uczniowski 'bunt' przeciw lekturom na dalszych etapach edukacji, to myślę, że po części wynika on z ich ilości. Sam pamiętam, jak męczące było omawianie przez pół roku romantyzmu. Innym problemem jest to, że lektury z różnych epok są często omawiane nie jako wstęp do dyskusji na jakiś ważny temat, np. tego, czy miłość Romea i Julii naprawdę zasługuje na status archetypu relacji romantycznej, albo czy uczucie Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej w Lalce można uznać za normalne czy reprezentatywne dla drugiej połowy XIX wieku, tylko jako zbiór argumentów do pracy pisemnej na maturze, co samo w sobie jest ważne, ale nie budzi potrzebnego zainteresowania. Czasami też bardzo źle przez niektórych nauczycieli odbierana jest nawet konstruktywna krytyka danej lektury ze strony ucznia, choć np. Chłopi Reymonta nie każdemu muszą przypaść do gustu swoją gwarową stylizacją, podziałem treści na pory roku, czy w moim odczuciu bardzo powolnym tempem akcji, co nie odbiera im wartości literackiej.
@mon1ka122 жыл бұрын
o ludzie! jak ja się cieszę, że to zobaczyłam podsumowałyście wszystkie moje przemyślenia i pomogłyście mi w poukładaniu wniosków na temat lektur relatywnie często trafiałam na wypowiedzi krytykujące literaturę przerabianą w szkole i zazwyczaj coś mi w tych wypowiedziech nie pasowało bo i owszem nie wszystkie książki były "wybitnie interesującą lekturą", aaaaale... no właśnie pięknie mi to "ale" usystematyzowałyście i totalnie się zgadzam z tym podziałem na szkołę podstawową i szkoły średnie - dziewczyny działajcie z reformą ;)
@sibielakk5313 жыл бұрын
Ile ja bym dała żebyście uczyły mnie polskiego❤️
@bookland_by_alice83793 жыл бұрын
+∞
@karolaa27173 жыл бұрын
Ja na Krzyżaków znalazłam w gimnajzum lifehack życia - na yt jest audiobook, który ma łacznie PONAD 13H, odpaliłam go na prędkości x1.5 z książką przed nosem i przeczytałam przez weekend. Jak o tym myśle teraz to mam flashbacki z Wietnamu, ale było warto bo dostałam jako jedna z nielicznych 5 z testu #lifegoals
@sposzka56813 жыл бұрын
U mnie w podstawówce na języku polskim był podział na gramatykę i literature. Czyli 2 dni w tygodniu była np. gramatyka a pozostałe 2 literatura (miałam 4 dni w tygodniu polski). To fajnie pomagało skupić się na temacie i ułatwiało naukę do sprawdzianów. W gimnazjum wszystko było pomieszane, a teraz w technikum jest skupienie głównie na literaturze. Do tego teraz moja polonistka fajnie podchodzi do analizy tekstów, nie skupia się konkretnie na samym kluczu tylko na naszym rozumieniu tekstu, czego brakowało mi w gimnazjum. ps. Uwielbiam wasze filmy, na których omawiacie takie ciekawe i ważne tematy ♥
@juliamuller35143 жыл бұрын
Jeśli chodzi o Słowacki VS Mickiewicz, to u mnie zdecydowanie wygrywa Julek. Może mam jakąś słabość do dandysów, bo uwielbiam Słowackiego, Krasińskiego i Wilde'a i to nie tylko za ich dzieła, ale również za biografię, byli po prostu ciekawymi ludźmi. Co do Adasia, to miałam w tym tygodniu o nim wykład, i jak za nim nie przepadałam, tak bardziej go nie lubię. Jasne, uwielbiam Redutę Ordona i niektóre jego ballady, za III cz. Dziadów też szacun, ale Pan Tadeusz? II i IV cz. Dziadów? no po prostu no nie. Jeżeli chodzi o jego życie, to sen z panną młodą z suknią z narzędzi tortur? oświadczyny a potem małżeństwo z grzeczności? Wysłanie własnej żony na tortury? Heh... No za życiorys to go nie polubie. Co do sporu Słowacki VS Mickiewicz, Adaś wszystkim poetom pomagał, wszystkim z wyjątkiem Julka. Dlaczego? Nie powiedział. Jako wykładowca, na swoich wykładach o polskiej literaturze nie wspomniał o Julku. No osobie też nie ale to chyba oczywiste skoro sam to wykładał. Dziady cz. III, obraza ojczyma Słowackiego i jego własnej matki (a wiadomo jak Julek był do niej przywiązany) (chodzi o ten płacz, po tym jak w doktora uderza piorun, który latał po całym mieszkaniu szukając właśnie jego, a z ulicy słyszalny był śmiech). Mickiewicz był po prostu chamski. Nie mówię, że Julek nie, ale jednak, chłop po prostu wiedział, że Słowacki jest od niego lepszy, pod tym względem, że jego twórczość zrozumieją wszyscy. Do Mickiewicza potrzebujemy opracowania. Nikt po przeczytaniu Pana Tadeusza nie wywnioskowałby, że ogródek na tyłach posiadłości to mikrokosmos Soplicowa i że ma jakieś większe znaczenie w całej historii. Kordian jest lepszy (jako postać) pod tym względem, że próbuje coś zrobić. Próbuje zabić cara. Konrad natomiast kłóci się z Bogiem o rządy dusz.
@zosiakraw74633 жыл бұрын
Jesteście super
@LittleBooktube Жыл бұрын
Świetny film i podpisuję się pod Waszym podejściem. Też uważam że klasyka jest konieczna do pogłębienia rozumienia świata. Ja w liceum z rozszerzonych pamietam na pewno: Transatlantyk, Imię róży, Kamień i cierpienie... żadnej z nich nie omawialiśmy, ale ci co zdawali rozszerzenie (w tym ja) musieli sami ogarnąć, mimo że klasa miala rozszerzony polski. Ustna zdalam na 100%- easy, ale co ciekawe na pisemnej trafiłam do wyboru na lektury ktorych nie czytalam, bo nie bylo ich na liście: Pani Bovary i Republika marzeń. Nigdy o nich nawet nie słyszalam, więc wymysliłam sobie treść i szyłam na grubo. Byłam przekonana ze nie zdałam, obliczyłam sobie z klucza że max to będzie 42%, (zakładając maxa za ortografię, styl itd.) dostałam 75% z rozszerzenia, do teraz nie wiem JAK?! 😂
@aniak93533 жыл бұрын
Cieszę się, że w końcu na yt ktoś to wszystko wytłumaczył logicznie, merytorycznie i wyczerpująco. Świetne Q&A! :)
@martawatrucka24353 жыл бұрын
Kanon lektur szkolny jakby nie kombinowali zawsze ktoś cierpi. Ale daje kontekst, dzięki któremu łatwiej się dogadać w sprawach "wyzszych" ;) Nie wiem dlaczego, ale większość spotkanych w życiu ludzi jeśli lubili Żeromskiego, Prusa, , Szekspira to tak jak ja mieli problem z romatykami oraz ... Sienkiewiczem. Witkacy, Brunon Szulc, Gombrowicz to była drogę przez mękę. Bardzo dużo dali mi do myślenia i ksztaltowaniu poglądów na ludzi i świat Durremadt, Bryll, Grudziński, Solzenicyn, Andrzejewski . Ale to było na przełomie lat 80-90 tych i sporo w nas próbowali " wtloczyc" do głów 😂😂
@hajduczek333 жыл бұрын
50:49 ja na polskim: Jagna została zgwałconą przez sołtysa polonista: bez przesady… była tylko lekko podpita
@xxKaro3 жыл бұрын
🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡
@paulinagorska37693 жыл бұрын
nie przejmuj się Marta, też miałam temat językowy na maturze :D jak cała moja klasa. Też się mega bałam tematów językowych i też zawsze lektury były moją mocną stroną i epoki. Dostałam temat "język w kulturze". Jak to zobaczyłam mówię Chryste Panie no nie ma szans. A po chwili cała kartka zapisana: wieża Babel, Harry Potter, Zbrodnia i Kara itd itp. Biblia ! Polecam znać dobrze Biblię i Lalkę, matura zdana haha :)
@bubookieig733 жыл бұрын
Super film, mimo że jestem 10 lat po maturze obejrzałam cały z przyjemnością 🙌🏼 z chęcią posłucham podcastu o Izabeli, Lalka to jedna z moich ulubionych lektur ☺
@sab8007 Жыл бұрын
Jestem tegoroczną maturzystką. Wydaje mi się, że niechęć do lektur i typowe pytanie "po co czytać starocie" wywodzi się ze sposobu w jaki prowadzone są lekcje polskiego na podstawie. 2 lata liceum na profilu mat-geo-ang, ucząc się polskiego, omawialiśmy jedynie lektury na zasadzie: przeczytać książkę/ nauczyć się informacji do kartkówki, a potem na lekcji wypisać motywy i ich również nauczyć się do matury. Dopiero w klasie maturalnej, sama zaczęłam przygotowywać się do rozszerzenia. (bo potrzebowałam, aby dostać się na studia) Z pomocą internetu i podręczników, dotarłam do wiedzy o epokach. (na lekcjach pod kątem historii/filozofii nie były omawiane) Gdy poznałam kontekst powstania dzieła, sposób w jaki myśleli ludzie w danej epoce i dowiedzialam się co kierowało danym autorem, gdy tworzył swoje dzieło byłam w stanie ZROZUMIEĆ literaturę i dostrzec dlaczego jest taka ważna.
@cindirella882 жыл бұрын
Pierwszy raz oglądam film o lekturach, który jest sensowny i z którym się zgadzam. Aż ciężko mi w to uwierzyć. A nie tylko, jakie te starocie bez sensu i złe.
@aniad92143 жыл бұрын
Miałam to szczęście, że w podstawówce, gimnazjum i liceum trafiałam na świetne nauczycielki z polskiego, które naprawdę dobrze omawiały z nami lektury. Zwłaszcza w liceum babka poświęciła bardzo dużo czasu żeby nas przygotować do matury. Polski zdali chyba wszyscy. A pro po ustnej matury - moja historia: jestem rocznik '96 więc też losowanie pytań. Matura na 13, a ok. 9 zaczęły w sieci się pojawiać pytania. Jak nienawidziłam wierszy tak miałam nadzieję że jeden, który miałam obcykany z każdej strony wylosuje. Wchodzę, losuje, patrzę i widzę "Wesele" (z którego wiedziałam najmniej z wszystkich lektur). Stres straszny, prawie walnęłam błąd kardynalny przy odwołaniu do "Lalki". Nie wiem jak wydukałam 80% 😅
@agatafg58112 жыл бұрын
Nie zawsze się z ami zgadzam (jako stara ciotka - lektury to moje dzieci teraz czytają ;) ), ale ten film jest naprawdę bardzo fajny i wartościowy. Super. Można by puszczać na pierwszej lekcji polskiego w liceum ;)
@111psk3 жыл бұрын
Lipińska lekturą na wychowanie do życia w rodzinie 😂😂😂😂
@agatadrumlak75413 жыл бұрын
Jak ja pisałam maturę kochałam wiersze. Więc postanowiłam pisać interpretacje porównawczą. I przy przygotowaniach niejednokrotnie miałam rozmowę z moją polonistką. "Agata ty masz rację. Ja bym ci to opunktowała na 100%. Ale klucz tego nie przewiduje." I niestety mnie trzeba było uczyć pod klucz, bo klucz nie przewidywał mojego spojrzenia na poezję. Więc tak jak uważam że rozprawki są świetnie zrobione jeśli chodzi o klucz. Tak na interpretacje porównawczą chyba ktoś się wypiął.
@ewelinagrygorczyk34583 жыл бұрын
Czy jestem jedyną osobą na tej planecie, która lubi powieści Sienkiewicza? 😅
@dominikapodskarbi81713 жыл бұрын
Mega ciekawy film!
@agatarutkowska85113 жыл бұрын
Boże uwielbiam was za ten odcinek😍 Prawie przez cały siedziałam i potakiwałam (oprócz Łęckiej czytałam Lalkę w zeszłym miesiącu, według mnie Izka jest okropna, bo jest pusta, ma mokre myśli o posągu i jest nijaka. Nie wie co ze sobą zrobić i żadna z niej emantypantka, nie dlatego, że nie chciała Stacha). Jestem na rozrzeszeniu w 2 klasie po podstawówce i jestem jedna z trzech osób, które zaczęły Potop, więc fajnie. Co do kluczy interpretacji, wydaje mi się, że ludziom chodzi też o podejście nauczycieli, którzy często jak nie myślisz tą podstawową drogą i trochę inaczej coś interpretujesz odrazu Cię jadą. Ja na szczęście mam cudowna Panią, więc nigdy tego nie doświadczyłam. Dziękuję za ten odcinek, dobrze wiedzieć, że nie jestem jedyną osobą, która uważa, że lektury nie są najgorsze😘
@e-mailnapierdoybzdety17903 жыл бұрын
Też uwielbiam Makbeta ❣ Pozdrawiam
@HK-et6hh3 жыл бұрын
Świetny film 👍oczywiście proszę o całą serie podcastów ma temat bohaterów lektur i nie tylko
@prettylittlelibrarians50363 жыл бұрын
Maturę zdawałam jeszcze dawniej niż Wy, jestem z pierwszego rocznika, który poszedł do gimnazjum. Dla nas ten klucz to był trochę kosmos. Kilka lat temu hitem była historia pewnego pana, którego tekst trafił na maturę z polskiego, autor tekstu zdobył 70%. Sama byłam team pozytywizm, nie lubiłam romantyzmu. Zapytałam nauczyciela jak ten nieszczęsny Werter umierał 12 godzin z kulą w głowie, na co on odpowiedział: "12h kula mózgu szukała". Ten sam nauczyciel po 30 minutach omawiania "Króla Edypa" stwierdził, że to beznadziejna książka i nie chce mu się o niej gadać, a "Chłopów" nam puścił na filmie, bo stwierdził, że i tak nie przeczytamy. Klasa humanistyczna. Do pracy licencjackiej i magisterskiej badałam czytelnictwo młodzieży, pytałam między innymi o najbardziej znienawidzoną lekturę. "Krzyżacy" wygrywali i w gimnazjum i w liceum.
@Tori-sr3tp3 жыл бұрын
Ja muszę przyznać, że od kiedy wylądowałam na rozszerzeniu w licealnej klasie pełnej nerdów, z którymi można wręcz fangirlować niektóre lektury, jestem do nich zdecydowanie lepiej nastawiona. Mam wrażenie, że dużo ludzi do samego czytania lektur jest z góry źle nastawionych, a niepotrzebnie. W końcu nie jest to wcale takie zło wcielone, a kiedy podejdzie się do nich jak do każdej innej książki, bez żadnych uprzedzeń, to można się czasami naprawdę świetnie bawić. Choć z tego co zauważyłam, lektury które przerabiam na lekcjach rozszerzonych są... Ciekawsze? I chyba bardziej angażujące niż te na podstawie, ale to zapewne wynika ze świetnych wyborów mojej polonistki. Co do przedstawienia kobiecych postaci w literaturze, to można by o tym długo mówić :') Ale jeśli miałabym wskazać dramat, w którym bohaterka jest po prostu cudowna i rozbudowana (bo moja nauczycielka feministka bardzo zwraca na to uwagę) to będzie to "Życie Snem", ogółem bardzo ciekawa lektura. Bardzo się z wami zgadzam w kontekście czytania na przykład właśnie Addie LaRue. Znajomość Fausta i całego motywu faustowskiego wiele dodaje do odbioru tej historii. Jeśli o ulubione lektury chodzi, tutaj ponownie pojawiają się te z rozszerzenia, np "Mistrz i Małgorzata" czy "Proces". A film był świetny, cudownie się was słuchało
@blacksamoyed3 жыл бұрын
super film, dobrze było powspominać :)
@juliamuller35143 жыл бұрын
Uwielbiam Wesele, przeczytałam i w miarę zrozumiałam bez wiedzy, kto kim jest i po co te wszystkie ludki przyszły do nich. Ofc opracowanie przez nauczycielkę też dużo rozjaśnia.
@wiktoriak92463 жыл бұрын
Jeśli chodzi o książkę obowiązkową do matury to polecam władce pierścieni 😂 u mnie w liceum przy każdym wypracowaniu był ktoś kto odwoływał się do władcy pierścieni niezależnie od tematu😂😂
@widelczuk21923 жыл бұрын
Ja często korzystałam z retrospekcji Dundersztyca z "Fineasza i Ferba", gość to prawdziwa skarbnica 🤣
@meridaskywalker78162 жыл бұрын
Trochę późno, ale muszę sprostować: w ojcu Goriot nie pojawiło się porównanie kobiety do osła, tylko do konia. Ogólna wymowa była taka, że bohaterka (Anastazja de Restaud) była taka piękna jak rasowy koń (swoją drogą, i tak dziwne porównanie). Dokładnego cytatu niestety nie pamiętam. #teammickiewicz
@klaudiapociennik18543 жыл бұрын
Prosimy o podcast o Łęckiej
@cutiecandy54953 жыл бұрын
Pamiętam moją ukochaną polonistkę z liceum gdzie na Pana Tadeusza się przebraliśmy na lekcje, przynieśliśmy jedzonko i odgrywaliśmy scenki awww
@mrsnobody26373 жыл бұрын
dobre wieści, Tokarczuk jest w licealnym kanonie :)
@martaurban98173 жыл бұрын
Potwierdzam 😊 Ja miałam "Prowadź swój pług przez kości umarłych". Byłam zachwycona!
@annaz32663 жыл бұрын
Ja na podstawie nie miałam :/
@martaurban98173 жыл бұрын
@@annaz3266 Ja miałam na rozszerzeniu.
@nie.0garnieta646 Жыл бұрын
Aż mi się moja matura przypomniała. Dałam sobie za wyzwanie, że napiszę rozprawkę o "Lalce" nie ważne jaki temat dostanę. Patrzę na temat "Czym jest wolność (...)" no i tak sobie myślę, że w teorii to jakoś nie kojarzę, aby był tam taki wątek, ale się nie poddam. Trzeba wymyślić odpowiednią tezę to wszystko się wciśnie. No to chwile pogłówkowałam i napisałam tezę "Wolność to iluzja", a Wokulski niby jest wolny, ale jest więźniem swojej romantycznej miłości i szach mat poloniści XD
@siostryrenesansu2 жыл бұрын
Świetny film! Fajnie się was słuchało
@laleczka12213 жыл бұрын
Jest książka wytrych, ale tylko przy dobrej znajomości, w sumie to powiedziałabym, że nawet dwie. Biblia i Władca Pierścieni. LOTR uratował moją ustną (wykorzystanie sił przyrody w dziele) po tych 4 latach uważam, że wybroniłabym się też z Harrym Potterem :D a Biblia uratowała moją rozprawkę na pisemnym. Oczywiście to moje subiektywne odczucie ;)
@martaroszkowska63993 жыл бұрын
jestem z pierwszego rocznika nowej podstawy programowej i w 2 klasie omawialiśmy np. Lalkę i perłę Olgi Tokarczuk ale niestety w liceum jest znikoma ilość twórczości współczesnej
@werciax4763 Жыл бұрын
Biol-chem, ale wybrałam polski jako jedno z rozszerzeń dla fanu. Bez problemu poradziłam sobie czytając tylko streszczenia szczegółowe i opracowania lektur, a maturkę napisałam lekko ponad 50% (zawsze miałam dość lekkie pióro), ale jednak skupiałam się na biologii (studia też z dziedziny około medycznej).
@littlecat71283 жыл бұрын
Czekamy na podcast o Łęckiej! 💖
@majarutkowska73983 жыл бұрын
Cóż, u mnie sytuacja - hit. Od trzech lat główny argument mojej polonistki to "styl zbyt autorki". NIGDY nie dała rady mi wytłumaczyć o co chodzi, ale stało się to już wręcz memem u mnie w klasie. A żeby dowalić, mojej polonistce bardzo się podobają moje teksty autorskie XD
@juliakwasniewska12693 жыл бұрын
Tokarczuk jest w kanonie💚 Na pewno fragmenty są, jeszcze nie przerabiałam, ale widziałam.
@tunguska81703 жыл бұрын
Tokarczuk podobno ciężka.
@wiktoriatluvi3 жыл бұрын
P42 zrobił filmik z listą motywów z przykładami lektur kiedyś :) pomogło przy utrwalaniu zaraz przed maturą dwa lata temu :D i lektury z gwiazdką to te obowiązkowe ;)
@anka39343 жыл бұрын
Ogólnie to świetny odciek i mam tylko 1 uwagę do dodania. Chodząc do liceum zauważam bardzo duży brak autorek w kanonie lektur (jest ich mniej niż 10 na całą listę) i w dodatku idzie to nieraz w parze z testami polonistów „Czy nadal na świecie są tak złe kobiety jak Izabela Łęcka?”. Oczywiście drugi problem ciężko rozwiązać, ale myślę że moglibyśmy omawiać więcej dzieł kobiet, nawet po to żeby zobaczyć jak zupełnie inaczej patrzyły/patrzą na świat niż mężczyźni. Jak źle myślę, to prosze poprawcie mnie
@aleksandraotto9803 жыл бұрын
Chyba jako jedyna klasa w mojej szkole ever zamiast "Krzyżaków" nasza nauczycielka wybrała "Quo vadis" i mam wrażenie, że jakiś fragment szkolnego życia mnie ominął xD I tak, przeczytałam wszystkie lektury, bez wyjątku.
@anitarybicka17603 жыл бұрын
Pamiętam, jak przy omawianiu „Jądra Ciemności” obserwowałam skrzywione miny moich koleżanek i kolegów w klasie, a ja byłam w niebo wzięta i nawiązałam jakąś nić porozumienia z moją polonistką i dyskusja wokół tego tekstu toczyła się na na linii ja - ona. Nie wiem, jakie są wasze dokładne odczucia na temat „Jądra”, ale ja po przeczytaniu poczułam dziwny ucisk i czułam się, jakbym naprawdę wpłynęła w przestrzeń obłędu i mroku. Mam same dobre wspomnienia z J. Conradem i cieszę się, że moja polonistka poświęciła mu spory kawałek czasu :-) Czytałyście może Panią Bovary? Myślę, że to dobry kontekst/kontrargument do pokazania tego, jak kobiety traktowane były wcześniej w literaturze; ukazanie tego buntu przeciwko normom społecznym. Cieszyłam się, gdy omawialiśmy Panią Bovary, bo dało to też światło interpretacyjne do postaci Izabeli - obie nie są „ku...” tylko zamkniętymi w męskim świecie kobietami, przygotowywanymi do wejścia w wymagane od nich role społeczne (idealnej kobiety, takiej, która nie ma prawa do swojej interpretacji miłości, takiej, która ma być „nagrodą” za starania mężczyzny - o h y d a).
@weronikarybaczek76083 жыл бұрын
Takie wsumie pół na pół książkowe pytanie. Zawsze mnie ciekawi w jakim domu w Hogwarcie jest Marta? Bo Anna jeżeli się nie mylę jest w Revenclaw💙 Pozdrawiam🥰 A i KZfaq POWIADOMIENIE GODZINĘ PÓŹNIEJ?!
@aleksandraborowska19633 жыл бұрын
Ja jestem rocznikiem 96 i też nie pamiętam jakie lektury to były z gwiazdą, ale podczas waszej rozmowy o Tokarczuk przypomniało mi się, że ona była moją lekturą dodatkową. Te 5-6 lat temu miałam do omawiania "Prawiek i inne czasy". Ale wiem też, że inne klasy humanistyczne w innych szkołach tego nie miały. Więc wydaje mi się, że wpływ na te lektury z gwiazdą, ma w jakiejś może i większej części - polonista. :)
Troszkę się rozpiszę, bo nie ukrywam, temat lektur troszkę mi leży na sercu i mam swoje zarzuty co do przedmiotu, jakim jest język polski. Też nie odbierzcie tego proszę jako jakiś najazd na Waszą opinię, ten temat zwyczajnie w świecie odpala we mnie chyba wszystkie triggery. Zaczynając od początku, padło stwierdzenie, że czytanie książek „klasycznych” jest bazą czy też wprowadzeniem do czytelnictwa, żeby rozpoznawać motywy oraz ich genezą. Zgadzam się, jest to jedna z funkcji klasyki, jednak moim zdaniem zdecydowanie źle przedstawiona w szkole. Sporo tytułów klasycznych dla współczesnego ucznia jest nie do przejścia z różnych powodów: są za długie, napisane zbyt „starym” językiem, tematycznie dzisiaj nieaktualne, albo najzwyczajniej w świecie nudne. Pokazywanie więc tylko i wyłącznie na ich przykładzie konkretnych motywów jest często nieskuteczne, ponieważ jak można uczyć o czymś, co nie interesuje 80% uczniów, a czytają streszczenia (nie oszukujmy się - tak jest często i gęsto) z przymusu? Teraz pytanie - czy nie lepiej by było przedstawić uczniowi motyw w wybranych fragmentach książki - np. każąc przeczytać konkretny rozdział, a następnie na jego przykładzie przedstawić, jak on ewoluował aż do literatury współczesnej? Dla przykładu, weźmy panią Rollison z „Dziadów” jako przykład motywu matki. Omówmy fragment, a następnie pokażmy, jak się rozwijał, dochodząc do współczesności, pokazując motyw na przykładzie np. Harrego Pottera (poświęcenie Lily Potter lub postać Molly Weasley) którego zdecydowana większość uczniów zna lub kojarzy przynajmniej z filmów. Nie trafia do mnie argument, że z literaturą współczesną mamy do czynienia na co dzień. Z jednej strony jest to prawda, wystarczy spojrzeć na raport z 2019 (2020 moim zdaniem jest niemiarodajny ze względu na pandemię), w którym faktycznie, współcześni autorzy są wybierani najczęściej. Jednak warto zobaczyć ILE osób książki czyta. A wynik jest słaby - 39,1% przeczytało przynajmniej jedną książkę (z czego 18,4% przeczytało od 1 do 2 tytułów), a aż 60,9 % przyznało, że nie przeczytało żadnej. W zestawieniu pojawiają się nazwiska klasyków, na 4 miejscu Sienkiewicz, na 5 Mickiewicz, 11 jest Prus, 18 Żeromski. Raport nie zwiera niestety przedziału wiekowego ankietowanych. Przy takich liczbach moim zdaniem nie można powiedzieć, że z literaturą współczesną uczniowie mają na co dzień. Dlaczego więc warto rozmawiać o literaturze współczesnej? Przede wszystkim po to, żeby uczniowie wiedzieli, że książki nie kończą się na klasyce oraz mogą być napisane bardziej przystępnie. Żeby pokazać uczniom, że książki poruszają tematy aktualne. Żeby pokazać uczniom, że książki również zawierają treści, które ich interesują. Tak „żebować” można w nieskończoność. Język polski (chociaż w szkole średniej ten przedmiot powinien się moim zdaniem nazywać historia literatury) powinien według mnie pokazać, że czytanie jest nie tyle co rozwijające, co jest alternatywą dla filmu, gry itd. W skrócie - jest kolejną formą rozrywki. Obecna podstawa programowa tego niestety nie realizuje, moim zdaniem wręcz zraża do książek. Wiem to z własnego doświadczenia, prowadzę zajęcia z uczniami w wieku szkolnym, i często zadaję im pytanie - co ostatnio czytałeś/czytałaś. Odpowiedź zazwyczaj jest taka sama - lekturę szkolną. Na pytanie, czy uczeń czytał coś z poza kanonu lektur, odpowiedź jest przeważnie również taka sama - nic, ponieważ czytanie jest nudne. Przeprowadziłem eksperyment i poprosiłem 2 uczniów, żeby przeszukali stronę Empika i znaleźli coś, co ich zainteresuje. Znaleźli „Drogę Szamana”. Przekonałem ich do zakupu (oczywiście za zgodą rodziców) pierwszego tomu. Po dwóch tygodniach na zajęciach powiadomili mnie, że zamówili wszystkie dostępne tomy, ponieważ nie spodziewali się, że istnieją również TAKIE książki. Po zniesieniu restrykcji zaprosiłem ich do siebie i pokazałem regał „zawalony” książkami ze świata Gwiezdnych Wojen. Wyraz ich twarzy zapamiętam jeszcze długo 😉. Innymi strony pokazałem im to, czego nie pokazała szkołą. Moja konkluzja - zamiast uczyć o historii literatury, najpierw nauczmy książki czytać, zainteresujmy nimi, pokażmy klasyki, ale nie zmuszajmy - nie każdy klasykę lubi. Pokażmy POCZĄTKUJĄCYM czytelnikom różne gatunki literackie, nie zamykając się jedynie na dzieła uznane (nie zabijcie mnie proszę za to, co powiem, ale wystarczy zobaczyć, jaki szał zrobiła książka zatytułowana „365 dni” - śmiem twierdzić, że to „dzieło” przeczytało więcej osób, niż np. „Chłopów” czy „Nad Niemnem”). Podejdźmy również bardziej indywidualnie do ucznia - prezentujmy mu książki, które go zainteresują, a nie te, które minister i specjaliści uznali, że każdy powinien przeczytać od dechy do dechy. Oczywiście wszystko powyższe dotyczy podstawy z polskiego, nie rozszerzenia. Powtórzę - to tylko moje zdanie. Uwielbiam Was, czekam na podcast o Łęckiej, ściskam i pozdrawiam! P.S. Na swojej maturze ustnej (było to 3 lata temu), otrzymałem temat „jak artyści przedstawiają postęp” lub jakoś tak. Odwoływać się mogłem do dzieł kultury, jako tekst „bazowy” otrzymałem jakiś wiersz (nie pamiętam niestety ani tytułu, ani autorki). Jako swoje argumenty dałem film „Windykator”, gdzie zmyśliłem reżysera oraz przekręciłem fabułę pod postęp medyczny, który przedstawiłem w pozytywnym świetle, oraz… „Gwiezdne Wojny” George’a Lucasa pod kątem negatywnego postępu ustroju (nawet pojechałem cytatem Bena Kenobiego o mieczu świetlnym: „To elegancka broń na bardziej cywilizowane czasy”.) Myślałem, że zawaliłem po całości (w szczególności, że nauczycielka w komisji tak średnio mnie lubiła), a tu cyk - 100% wpadło.
@KamilJedrzejewskiMusic3 жыл бұрын
ok, muszę to napisać. Marta, jesteś piękną kobietą!
@imcoolway4999 Жыл бұрын
Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłam” czytałam jako lekturę na przełomie 2021 i 2022 gdy byłam w klasie maturalnej i jest to największy bullshit jaki mógł powstać i jaki czytałam. Miejmy nadzieje, że nie wejdzie do kanonu lektur ale wsm z drugiej strony ja już liceum skończyłam
@thelannister473 жыл бұрын
Anna, chcemy podcast o Izie! ❤️ Moją ulubioną lekturą była Zbrodnia i kara, zaś najgorszą Cierpienia Młodego Wertera. Matko, to było takie cienkie, a tak strasznie męczyłam się z czytaniem. Jeden wers i oczy mi się zamykały. To były bardziej Cierpienia Młodej Darii 😪 Nie lubiłam też Potopu, byłam jedyną osobą w klasie, która to przeczytała. Jedyną lekturą, którą pominęłam było Nad Niemnem.
@ZaczarowanaKredka3 жыл бұрын
Jeśli chodzi o lektury, to mi przy niektórych brakowało systemu pt: 1. Omawiamy fragmenty lektury, kto jest kim, gdzie są nurty itd. 2. Teraz uczniowie czytają całą lekturę w całości. 3. krótkie (dosłownie 1 lekcja) podsumowanie punktu 1. 4. Sprawdzian/wypracowanie/praca literacka. Ja bardzo często musiałam lektury czytać dwa razy. Na początku, żeby na kartkówce z treści odpowiedzieć cokolwiek, tylko ja wtedy absolutnie nie rozumiałam o co w tej książce chodzi. Strasznie to mnie frustrowało. Po omówieniu lektury, często mnie to na tyle intrygowała, że mając całą wiedzę o interpretacji i wszystkim co w danej książce się dzieje, czytałam ją jeszcze raz już w pełni ją rozumiejąc. O ile miałam czas, bo już mogły gonić terminy do kolejnej kartkówki na wejście...
@monikabrola37093 жыл бұрын
"Chłopów" i "Potopu" nie lubiłam bardzo w szkole, a po latach pokochałam, i jeden i drugi utwór 😂 Jak to czasami zmienia się po latach :) pozdrawiam ;)
@kingaprzezdziecka60453 жыл бұрын
ja mam tak. czytanie dramatow i ogl utworow napisanych archaicznym jezykiem to istny koszmar. ale omawianie tego z nauczycielka kiedy mowi z pasja i tlumaczy czasem pojedyncze zdanie to cudo cudow. uwielbiam omaiwac lektury szcegolnie jesli malo zrozumialam czytajac
@karolinacygron89113 жыл бұрын
Ten filmik powinien być puszczany na lekcjach języka polskiego 😃 super❤️
@paulinanowak77333 жыл бұрын
Jak was się dobrze słuchało 💜 mogłabym tego słuchać godzinami