Ik ben blij dat dit nu aandacht krijgt. In mijn tijd werd het gesignaleerd... jaja, hij is heel intelligent, hij verveelt zich in de klas, maakt geen huiswerk, maar heeft goede punten... om vervolgens eigenlijk aan mijn lot overgelaten te worden. Emotionele problemen, eenzaamheid en isolement als gevolg. Unief filosofie, saai en eenzijdig... teveel interesses, kunst, muziek, religie, filosofie, psychologie... het hele mens-zijn. Supergepassioneerd, ben inmiddels 44 en gered door youtube, waar ik geestelijk voedsel kreeg... eindelijk een rijke bron van lezingen en leerstof naar interesse. Zalig. Maar het schoolsysteem is nooit iets geworden. Nu ga ik toch nog ingangsexamen doen voor een academische opleiding muziektherapie. Daarin komen toch al een redelijk deel van mijn passies aan bod. Ik ben benieuwd. Na jaren psychotherapie ben ik er ook emotioneel klaar voor. Het was wel een lijdensweg totnutoe, dat wel. En dan de minachting die je krijgt bij mensen die direct zien dat je onder je niveau bent opgeleid, dan moet je wel lui zijn of zoiets... pijnlijk hoor.
@ChPonsard4 жыл бұрын
Akelig herkenbaar.
@karenkiebooms1373 Жыл бұрын
Hoogbegaafd in een laag-beschaafde omgeving ... dat is mijn antwoord op de gecreëerde polemiek ... De term 'hoogbeschaafd' kwam ik tegen bij een wat meer holistische kijk op educatie en daar voel ik me veel meer thuis dan in het Atcadia binnen het onderwijs. Vijf jaar geleden had men natuurlijk niet kunnen weten dat de VRT een fictieserie zou verzinnen rond het idee van leven met een scoreblad (iets in die aard stond er bij VRT.MAX en ik kreeg er gelijk 1984 vibes bij - een 10/10 voor het concept, maar ik zou eerst het 'boek' uitgeven. Bij hoogbeschaafd krijg ik de vraag van - het is niet verboden, maar zou je het wel doen? Je 'mag' een voetganger omver rijden als die een rood stoplicht negeert, maar wat win je er in godsnaam bij (buiten een 'gelijk' bij de rechtbank, als die even digitaal denken als jij). We 'kunnen' dus meer dan we doen en 1 van de redenen dat we iets laten vallen is onze sociale inborst (je moet iedereen een stukje daglicht gunnen) en dat mis ik toch echt als het over intellectueel snobisme gaat. De situatie heeft me gedwongen om heel anders naar de realiteit te kijken, want de dingen die gebeurden waren allesbehalve logisch (je gaat toch niet iets wat er goed uitziet vervangen door iets dat al bewezen heeft slecht te zijn?). Door continu het tegenovergestelde te krijgen wat je normaliter mag verwachten, heb ik heel wat over het LEREN zelf geleerd en ik kan je garanderen dat dat nu juist het ontbrekende element is binnen het onderwijs. In plaats van ons intelligent te gedragen, laten we iedereen zich incompetent voelen, of dat nu over je rijexamen gaat, of de basis van je levenslange carrière en vermits ik iets van betekenis wil zijn op het vlak van de WECK-pot (Welzijn, Educatie, Creativiteit, Kunst/Kennis) ga ik stug verder op MIJN manier. Kater-INA was iets dat ik in mijn hoofd zag gebeuren en ik dacht gelijk - zo mag ik niet denken, weer dat schuldgevoel in plaats van me af te vragen waarom het zo heftig was. De INA in Kater-INA (Katherina is mijn officiële naam) staat voor Israël-Nederland en Amerika. 'k zal gelijk een spoiler toevoegen om het in het juiste vakje te houden -> deze landen blinken uit in LAAG-BESCHAAFDHEID. Wat hebben Israël, Nederland en Amerika dan gedaan om mij zo extreem kwaad te maken, dat ik zo'n extreme straf zag, die ons trouwens niet eens zou afhelpen van dat idee dat we de perfecte omgeving moeten creëren voor de al even perfecte mens? Israël heeft met de L-K connectie te maken (Daniël Lobe en Louis Kiebooms, Nederland is alles wat Vlaanderen RIJK is aan het binnenhalen alsof het hun goed recht is en Amerika heeft zelfs de FBI gestuurd om mij de mond te snoeren. Dat dit niet overdreven is, bewijst Kater-INA, een emotionele kramp op het moment dat ik niet harder gefrustreerd kon zijn. In plaats van drie keer na te denken over de consequenties, melkt men de zaak nog wat harder uit, waardoor ik te beschaamd ben om alles wat Vlaanderen in uitblinkt in de etalage te zetten, want jammer genoeg blinken we dus ook uit in het onderdeurtje spelen en alleen als we ons echt veilig voelen dan durven we ook eens 'stout' te gedragen. Zelfs dan is er een Nederlander in de buurt, wat mij doet besluiten dat we weer in het stof zullen bijten als de medailles uitgedeeld worden, want Nederlanders GELOVEN ook echt in hun superieuriteit. Het gaat niet alleen over geld, maar ook over de portie schone schijn die zo te zien voor geen geld te koop is en men vergeet dat elk proces de nodige tijd en investering vraagt. Omdat ik weet dat Peter een IQ heeft van 153 (en ik hem alsnog bepaalde zaken moest uitleggen) gaat het niet langer over minder potentie hebben, maar uitpakken met klatergoud. Tessa Kieboom had bijna een andere tak van de stamboom kunnen zijn en daar zijn mensen echt gevoelig voor, dus kon men een beetje sjoemelen met de timing en lijkt het nu alsof ik het jaloerse nichtje ben dat heel wat minder 'bright' is. Het zal waarschijnlijk nog een hele tijd duren voor men doorheeft dat ik vertrokken ben men totaal NIETS in mijn handen en alleen een - dat klopt niet - in mijn hoofd. Gisteren gaf ik mezelf uit armoe een compliment, toen ik inzag dat ondanks alles in mijn huis blijven wonen, me een gratis lidmaatschap bij ET.amine heeft opgeleverd en zo kan ik het sop en de kool sparen, terwijl ik eerst beiden kwijt was door mijn 'hoogbeschaafdheid'. Van het sterrenbeeld Taurus wordt gezegd dat ze het meest loyale sterrenteken zijn, maar hou ze geen rode lap voor, want dan laten ze jou de prijs betalen voor je eigen tekort aan inschattingsvermogen. De realiteit is dat ik maar tijd had tot 15/5/'23 en zelfs die wetenschap had een hele film nodig (Knowing - 2009) en iemand die opgemerkt had dat de datum verder niks met de hele film te maken had (een video van TheologyEd). Dat is de 'wereld' waarin ik mijn eigen weg moet zoeken en nog lacht men het weg omdat niemand zoiets gelooft zonder de nodige hallucinogenen. Dat ik eruit geraakt ben, heeft te maken met het kunnen werken met 2 maten en gewichten, we krijgen zelden wat we willen, maar meestal wat we NU nodig hebben en ik maal allang niet meer om de status, die je krijgt, want in het doorzettingsvermogen zit de laatste inzet, als alles verloren lijkt te zijn.