Odc z recenzją książki : • TA KSIĄŻKA POMOŻE CI W...
Пікірлер: 71
@madama47198 ай бұрын
Boże jak ty mądrze gadasz, teraz wiem że też to miałam . Kiedyś nie zdawałam sobie sprawy z istnienia takiego czegoś, czułam się jakby ciało oddzielało mi się od duszy, tak to nazywałam, niestety nikt mi nie wierzył i nie rozumiał o co mi chodzi. Dzięki tobie już wiem 😊 super jesteś, lubię cie sluchać😊
@saltedcarbon8 ай бұрын
Siema po jakim czasie wyszłas z tego?
@Karsset7 ай бұрын
@@saltedcarbonmyślę, że najpierw trzeba to zrozumieć a czas nie gra tutaj roli, ja odczuwam Derealizację nadal, od 7 lat, 24 godziny 7 dni w tygodniu 365 dni w roku
@izamis938 ай бұрын
Dodam Jeszcze że byłbyś świetnym psychologiem !!!! Nie jedna osoba na „psychologi” nie dorównuje Tobie do pięt”
@Odbiteczka8 ай бұрын
Jesteś lepszy niz nie jeden lekarz i terapeuta 🙏 Naprawde...to ile teraz ludzi cierpi na nerwice nabyta/natręctw kompletnie o tym nie wiedząc lub nie będąc świadomym to głowa mała 🤯
@piotrlatala8 ай бұрын
💪💪
@katarzyna90568 ай бұрын
Nerwica nabyta/natręctw nie ma takiego podziału. Sama nerwica jest jednym wielkim natrectwem myślowym lub czynnosciowym-unikanie, wykonywanie różnych czynności zapobiegawczych itd.
@piotrlatala8 ай бұрын
@@katarzyna9056 nie mówiłem nic o nabytej nerwicy natręctw, nerwice somatyczna wg mnie można podzielić na endogenna oraz nabyta
@katarzyna90568 ай бұрын
@@piotrlatala wiem bo słuchałam 😉 Odniosłam się do wypowiedzi osoby wyżej bo chyba nie zrozumiała
@91krzysiu918 ай бұрын
Długo zmagałem sie z zaburzeniem lękowym, natrętne myśli, lęki, depresja. Mialem szczęście ze trafiłem na kompetentną terapeutkę ;) od kilku lat jestem wolny i ppzytywnie pierdolnięty. Szacun że o tym mówisz bo wielu ludzi ma z tym problem a zaburzenie można pokonać na dobre 💪💪
@piotrlatala8 ай бұрын
💪💪
@Karsset7 ай бұрын
WOW, jesteś niesamowity, odczuwam Derealizację już od 7 lat, ciągle i ciągle, pojawiła się z nikąd, a nasilać się zaczęła bardzo drastycznie od jakiegoś roku, kiedy to zacząłem odczuwać niesamowity stres i strach przez otoczenie, często też się zamartwiałem i myślałem nad tym czy może nie mam jakiś niebezpiecznych zmian w mózgu, albo czy któregoś dnia nie stracę całkowicie kontroli nad sobą i stanę się uzależnionym od pomocy innych ludzi uż do końca życia, wspaniałe mi to wytłumaczyłeś i postaram się popracować nad nią, teraz będzie mi już o wiele łatwiej gdy dowiedziałem się po co jest ten stan, bardzo Ci dziękuję❤
@maniekm85677 ай бұрын
Ale jak ty to odczuwasz dokładnie ?opowiedz po krotce . Jak z pamięcią jak wygląda to odcięcie ?
@fourbojler8 ай бұрын
Cóż za regularność
@milansawicki8 ай бұрын
gdy jako nastolatek miałem to po raz pierwszy myślałem, że oszalałem. Szkoda, że wtedy nie mogłem trafić na takie filmy, bo internet był jeszcze uboższy :) mi farmakologia bardzo pomogła, a terapia była wisienką na torcie, także polecam nie lekceważyć żadnych z tych dwóch.
@agatajusko-zygmunt26002 күн бұрын
Czy możesz napisać jakie leki brałeś i jak długo?
@agatajusko-zygmunt26002 күн бұрын
Czy możesz powiedzieć jakie leki brałeś i jak długo?
@milena99438 ай бұрын
Dziś odkryłam Twój kanal i obejrzalam juz kilka odcinkow,mega odkrycie,duzo wiedzy, swietne i poczucie humoru,mimo tak trudnych sytuacji, super ze o tym wszystkim mowisz,dzieki!✨
@piotrlatala8 ай бұрын
💪❤️
@anuskas92448 ай бұрын
Miałam natręctw jako dziecko. To było męczące. Później minęło. Oczywiście nie wiedziałam wtedy co to jest. Dziwne, bo myślałam wtedy, że każdy tak ma. Jak wychodziłam z domu musiałam się odwrócić o dotknąć prawą nogą progu. Jak zaczynałam zdanie w zeszycie często musiałam skreślić, zamazać pierwsze słowo, drugie i dopiero trzecie mogłam napisać normalnie. Często wyrywałam kartki, pisanie wypracowań to była udręka. Też miałam to uczucie, że coś złego się wydarzy jak tęgi nie zrobię. Miałam też dziwne odczucia dotyczące liczb. Jak coś wybierałam musiało być nieparzyście, nawet jak. Jak szlam musiałam stawać na płytach chodnikowych na ich łączeniach, jak stanęłam na całej płytce, musiałam się wrócić. Teraz zostało mi sprawdzanie po kilka razy czy zamknęłam drzwi czy to w domu czy w pracy. Zawsze myślę, że muszę zapamiętać ten moment kiedy drzwi zamykam, później oczywiście i tak ie pamiętam i czasem potrafię się zastanawiać czy to zrobiłam. Wypada i zawsze ten moment z pamięci
@agnieszkadebska90788 ай бұрын
Ja sprawdzam czy drzwi zamknęłam- masakra czasem 3x, i przypomniałeś mi też o tych akcjach z wkrecaniem sobie jak coś zrobię inaczej niż zawsze to wtedy się coś stanie 😱 jestem nieco ;) starsza od Ciebie ale naprawdę wiele rzeczy mi uświadamiasz, dzięki - kto wie może jeszcze zdążę się wyregulować ;)
@AnnaAnna-vx1bm8 ай бұрын
Miałam. Byłam przekonana że zwariowałam. Zupełne wyobcowanie. Nie wiedziałam na kogo patrzę w lustrze. Ręce, nogi jakby doczepione. Czułam się jak w filmie. Nikomu nie powiedzialam bo jak? To było najgorsze tak myślałam wtedy. Najgorsze przyszło kiedy zaczęłam mieć zawały i udary średnio raz w tygodniu. Zapewniam że kluczowe jest zrozumienie.
@izadabrowska79108 ай бұрын
Książka "Nie zaczęło się od Ciebie" również bardzo polecam!
@barbuslinda8 ай бұрын
Teraz sobie uświadomiłam że za dziecka też miałam nerwicę natręctw. Dokładnie tak samo się objawiała. Że jak czegoś nie zrobię to coś się stanie. W sumie do dzisiaj przechodzi mi to przez głowę, ale potrafię już zapanować CZASEM nad tym. Piotrek otwierasz mi oczy na moje problemy... Szok.
@bjr66928 ай бұрын
U mnie DD zaczęło się w wieku 12 lat (7 lat temu) Na początku nie wiedziałem co jest grane, nie wiedziałem że to wina nerwicy. Już od jakichś 2/3 lat objawy prawie ustały i rzadko kiedy odczuwam derealizację, wiadomo bywają okresy kiedy jest gorzej ale w porównaniu do początków to jest to błahe. Jeżeli ktoś nie wie jak sobie z tym poradzić to polecam się wysypiać, znaleźć jakieś rozwojowe hobby (w moim przypadku sport na świeżym powietrzu) i przede wszystkim starać się nie myśleć o tym (wiem łatwo tak mówić). Ważne jest także abyście się nie izolowali od społeczeństwa.
@jankowalski59148 ай бұрын
Jak miałem już przesilenie w nerwicy to tak zaczęło się takie odrealnienie bardzo męcząca sprawa mieć tak przytępioną świadomość tu i teraz zamiast mi to pomoc to nasilało lęk tak, że robiłem wszystko żeby wyjść z tego bo była masakra to co pomogło to integrowanie się na siłę z ludźmi i otoczeniem i tak stopniowo puszczało i mimo iż to minęło to zaraz po tym zaczęły się Stany depresyjne słabo reagujące na leki.. ja pierdole z deszczu pod rynnę
@Nikodem6928 ай бұрын
Zajebisty podcast. Moje zdanie jest takie, to sie ma juz czesto w genach i nie musza tego powodowac jakies wydarzenia, one je tylko przespieszaja. Co do lekow to potwierdzam. Dwa razy bralem SSRI. Z pierwszym razem zero roznicy a za drugim jedynie tona efektow ubocznych :D Generalnie nerwica jest ch.... ale to nie koniec swiata. Pozdrowka.
@ewelina97673 ай бұрын
Dziękuję za podzielenie się wiedzą. Dzieki Tobie teraz już wiem, ze ma to fachową nazwe, bo dotychczas nazywalam to "odklejeniem się" 🧠
@yoogi69998 ай бұрын
Jak ja się cieszę, że trafiłem na Twój kanał dawno i zostałem dalej, bo ostatnie podcasy, baardzo dużo rzuciło mi światła na pewne rzeczy
@piotrlatala8 ай бұрын
💪
@izamis938 ай бұрын
Ooo jesteś mój rocznik 😃😃ja nie widziałam czym jest to uczucie derealizja od podstawówki do 26 roku życia i to samo… wpisałam to co czuję W Google i pyk wyszło „derealizacja depersonalizacja” - ja już wtedy poczułam ulgę że jednak coś takiego istnieje a nie że jestem jakaś nienormalna…. Osttanio miałam tak w sobotę ; siedzę u znajomych gadamy i nagle jeb odcięcie i uczucie takie jakie opisujesz ale znam to chodzę na terapię i już inaczej to odczuwam . Ale tak czułam lęk gdy to się zdarzało … Ja bałam się wracać w miejsca w których to występowało…
@annapajer66678 ай бұрын
dokladnie, bylam mała i co kilka dni do babci, która z nami mieszkała przyjezdzała karetka bo cos ją dusiło w mostku - zawsze mówili, że to nerwica....
@patrycjamyrek61148 ай бұрын
Miel, miel chłopie 💪💪🔥
@Bronka-xz2dj8 ай бұрын
Ja mam tak ze wlasnie uciekam z domu , tak mnie sasiedzi wpierdalaja.Jak tylko wracaja z pracy ja spieprzam z chalupy.Takie natrectwa sluchowe wedlug mnie. Rozne natrectwa juz mialam. Ladnie Panu w czarnym kolorze! Tekst na swetrze mega !
@piotrlatala8 ай бұрын
💪
@Shihtzu_Boss3 ай бұрын
Fajnie że robisz ten podkast ❤️ znam to bardzo dobrze, pamiętam pierwszy atak derealizacji chyba z 2 latka miałam 😳 jechałam gdzieś daleko z Tatą pociągiem i mamy nie było, pamiętam to przerażenie 😂 moi rodzice aż nie wierzą że pamiętam tą podróż bo przecież byłam taka mała . A potem to już leciało z górki, w podstawówce , potem liceum , ataki paniki, agorofobia, derealizacja i tak w kółko. Biore leki niestety na to od 20 lat i kurde boje się z nich zejść :( a teraz mój synek widzę że zaczyna mieć podobne schematy do moich, ma 11 lat :(
@benlenart15066 ай бұрын
Mam objawy depersonalizacji od Sylwestra kiedy to był bardzo stresujący dzień i zgadza się to co mówisz też ciągle walczyłem z tą depersonalizacją zaakceptowałem poprostu miałem to gdzieś dzisiaj już jest w miarę git
@troj4n4864 ай бұрын
i jak tam u ciebie teraz?
@Kajko-tw6tu4 ай бұрын
Ja mam agorafobie i chyba tez derealizacje. Agorafobia zalacza sie idac do pracy (pracuje w fabryce ktorej nie cierpie, ale jeszcze chwile musze tam popracowac) wtedy dostaje ucisku w glowie, czuje jak bym mial zemdlec mimo ze cisnienie i puls jest ok, czesto ludzie wydaja mi sie obcy jak by byli jakimis kosmitami, czesto przy przebodzcowaniu nawet jak patrze w lustro to samsobie wydaje sie obcy, patrze na rece i zaczynam je opisywac. Trudno to opisac jak sie czuje w tym stanie, ale jest dziwnie. Moja żona wydaje mi sie obca ale jednoczesnie wien ze jest moja żoną i ją kocham. Jak rozmawiam z rodzicami to tez wydaja mi sie obcymi ludzmi
@magdalenamariamac84473 ай бұрын
Ja tez to mialam za dziecka a teraz dopiero dowiedzialam sie co to jest i jak sie nazywa, minelo 30 lat prawie. Z tym ze ja to lubilam bo czulam sie wtedy dobrze. Pozdrawiam.
@takietutajo74708 ай бұрын
Jak ja czekam na twoje filmiki, ale mam wrażenie, że powinna je oglądać moja matka :p
@piotrlatala8 ай бұрын
💪💪
@barbuslinda8 ай бұрын
Zeob podcast o terapii, jakie miales przygody, na kogo trafiles. Jak znalezc odpowiedniego terapeute, czym sie kierowac.
@piotrlatala8 ай бұрын
💪💪❤️
@barbuslinda8 ай бұрын
Ja nie pamietam swojego pierwszego epizodu dd, pewnie jakos w wieku nastoletnim, moze wczensiej. A dowiedzialam soe dopiero o tym moze z 2 tygodnie temu. A pamietam ze wiele razy opowiadalam o tym siostrze.
@darek31008 ай бұрын
Przez wiele lat nie wiedzialem jak to nazwać.Mowiłem że jak bym był w transie.
@takietutajo74708 ай бұрын
Tzn. zamułka
@saltedcarbon8 ай бұрын
Ha gej
@OCCULTESАй бұрын
0:20 to się nazywa ego.
@zelipapon89228 ай бұрын
Kolejny super odcinek, Piotr a moglbyś powiedzieć jak zachować sie gdy ktos dostaje takiego ataku, jak zareagowac zeby jeszcze bardziej niepogorszyc syruacji, pozdro
@katarzyna90568 ай бұрын
Nic. Próbować uspokoić, wytłumaczyć że to tylko atak i zaraz minie. Przytulić, złapać za rękę i poczekać z tą osobą.
@thanos17938 ай бұрын
👊😎
@thanos17938 ай бұрын
Zrób serię z randek z goats jak z grami małżeńskimi 🙏🤣
@madmax_083223 күн бұрын
fajna bluza 😅
@kozio88798 ай бұрын
💪
@MrOzIn2 ай бұрын
Ja miałem bardzo dużo ataków tego i nie wiedziałem co się dzieje ze mna. Wkrecalem sobie schizofrenie. Aż wkoncu się wybrałem do psychiatry i stwierdził terwice i DD
@harpun7038 ай бұрын
Wyglądasz jak Pezet w czapce
@komo56098 ай бұрын
polecam książkę Co ci sie przydarzyło.
@814cookiemonster8 ай бұрын
Never have I ever
@cfvaniak48698 ай бұрын
A jak mi wytłumaczysz natrętne myśli które pojawiają się tylko w pewnych miejscach i sytuacjach? Np. Pojawiam się na moście nad autostradą jest wysoko. Idę chodnikiem i patrzę w dół i nagle pojawia się strach i myśl że mógłbym tam spaść na dół odchodzę od barierki mostu aby nie patrzeć już w dół po czym w mojej głowie zmienia się to w natretną myśl że jednak muszę tam skoczyć na łeb. Czuję wręcz niepohamowaną potrzebę zrealizowania tego skoku. Tak jakby to była jedyna możliwość opuszczenia tego mostu.I po chwili zaczyna się walka we mnie, strach i uciekam z przerażeniem z tego mostu aby czasem nie doszło do skutku to natrectwo. To samo się potrafi działać już na drugim piętrze w centrum handlowym. Generalnie gdy jest wysoko lub inne niebezpieczne miejsce czy sytuacja. To co ty tu opisałeś że ktoś po kilka razy wykonuje tą samą sytuację, myje ręce czy wraca sprawdzić czy zamknął, zakluczył drzwi to mi się zawsze z czymś innym kojarzyło.
@saltedcarbon8 ай бұрын
Mialem troche inacxej, ale podobnie. Pomogło usilne znalezienie tematu zastepczego do myslenia. To jest jak jestes na moscie nie zwracasz na to uwagi, tak samo z pietrami. Masz miec totalne wyjebane na jakiej wysokosci jestes. Na płaskim nie skaczesz to na wysokim tez tego nie rob
@jagodaniebieska13866 ай бұрын
@cfvaniak4869 Ciekawy "przypadek" z tym mostem i wysokością i jakby przymusem zrealizowania natrętnych myśli. Podpowiem Ci coś, co wyda się śmieszne, absurdalne, a psychologia z tego kpi. Skorzystaj z hipnozy regresyjnej. Wtedy wszystko Ci się poukłada i dojdziesz do przyczyny. A zrozumienie i uświadomienie jakiegoś konkretnego zdarzenia naprawdę rozwiązuje problem. Wszystko inne to pudrowanie syfa. Ja pogrzebałam w poprzednich wcieleniach i bingo! Być może skok w przepaść to było Twoje jedyne wyjście, może ktoś Cię zmusił itp. Regresing to fascynująca przygoda i nie ma się czego bać, bo to było kiedyś, a przecież teraz znowu żyjesz 😉 więc luzik. Prawda wyzwala 💪 pozdro.
@patrycjamyrek61148 ай бұрын
A czy ból jest objawem? Taki bez przyczyny 😅 tak właśnie z nerwów.. Skąd bluza?! Chce ją koniecznie!!