Zgadzam sie co do Escape Plan, bardzo niedoceniona gra. Solo chodzi świetnie, jest napięcie i wyścig, warto samemu ocenić. Lisboa to też mój nr 1 i była to moja pierwsza Lacerdówa😂 Z każdą następną poszło już gładko😊
@nakago7 Жыл бұрын
szkoda, że nie było Vinhos, bo akurat to mam najbardziej na radarze
@planszowkowypks1477 Жыл бұрын
W Vinhos graliśmy tylko raz wiele lat temu i wtedy jakoś nam nie podszedł. Cały czas zbieramy się, aby zagrać ponownie, lecz ciągle nam nie wychodzi.
@danielbrzost624 Жыл бұрын
„Wieszamy ich na hakach i czekamy, aż zaczną mówić” dobrze działało nie tylko na Pasiarzy. Ale tak swoją drogą warto też the Expanse przeczytać, bo serial niestety kończy się w tym nieszczęśliwie najciekawszym momencie. I pomarzyć o dobrej growej adaptacji Expanse...
@planszowkowypks1477 Жыл бұрын
A grałeś w Expanse board game?
@staaniach21 Жыл бұрын
1. Lisboa - Co do dekretów to główna ich wada, że można było tam iść na koniec i wziąć te co podpasowały co jest głupie, ale na szczęście ten wariant (królowej), że jak wejdzie dana karta to ta akcja jest zablokowana do końca gry, więc trzeba tam iść odpowednio wcześnie 2. The Gallerist - tu nie ma, ale już wcześniej widziałem waszą opinie i niezmiernie "bolą" wasze ambiwalentne uczucia do tej gry :P, bo The Gallerist to moje ulubione euro, gdzie traktuje je jak inni średni-cieżkie family + Arnak/Brzdek itd., jak nie mam siły na coś ultra ciężkiego to coś przyjemnego po ciężkim dniu, a jednak z odpowiednią głębią ;P EDIT: Jednak się pojawiło i padło nawet cos w kwestii "zgrzytania", a dla mnie to jego "najczystszy" design. Zawieś, wypromuj, sprzedaj drogo, zaproś ludzi, którzy dadzą sławę i pieniądze :P , gdzie Weather Machine abstrakcyjne i nijakie się wydaje Grałem w 3 od Vitala: 1. The Gallerist 2. Lisboa 3. Kanban EV, ale wszystkie uwielbiam i mam w top10 obok Brass, Spirit Island, Trickerion, FCM, GWT
@planszowkowypks1477 Жыл бұрын
Dopiero niedawno udało nam się dostać dodatek z wariantem królowej, więc ta opcja jest dopiero przed nami :D Ja tam zawsze mam ambiwalentny stosunek do odkrytych celów punktujących na koniec gry, które można zgarnąć z jakiegoś markeciku. Jakoś zawsze mam takie szczęście, że zawsze zostaje mi to, co najgorsze albo w ogóle mi nie pasuje :P Jeżeli chodzi o tego Gallerista, to była to pierwsza gra Lacerdy, którą poznaliśmy. I wrażenia pozostały takie, jakie pozostały, bo nie była to miłość od pierwszego wejrzenia ;) Ale musimy koniecznie wrócić do tego tytułu, leży na półce i czeka na swoją kolej. Ale jakoś tak ręka nam schodzi z kursu i ostatecznie sięgamy po Lizbonę :P
@tomaszkursa6169 Жыл бұрын
Hej - Pytam z ciekawości. Po jakiej ilości rozegranych partii wrzucacie recenzję.
@planszowkowypks1477 Жыл бұрын
Hej, jeżeli chodzi o recenzje, to staramy się w miarę dobrze ograć tytuł, zazwyczaj wystarczy do tego około 10-15 partii, ale to wszystko zależy od gry, jej ciężkości, skomplikowania itd. Jeżeli chodzi o luźne pogadanki, które recenzjami nie są, to zazwyczaj dzielimy się w nich pierwszymi wrażeniami, po 1 czy 2 partiach :)
@tomaszkursa6169 Жыл бұрын
Myśle ze w przypadku On Mars była to właśnie luźna pogadanka ;) - (bez żadnych złośliwości) - według mnie najlepszy Lacerda - Lisboa tez uwlielbiam❤
@planszowkowypks1477 Жыл бұрын
Tak, cały ten odcinek jest luźną pogadanką, co zaznaczyliśmy na początku :) Tak czy siak po tych rozgrywkach zdecydowaliśmy, że i Escape Plan, i On Mars dołączą do naszej kolekcji, jak uzbieramy :P Pewnie szybko wbijemy w nie tyle partii, co w Lizbonę :D