Рет қаралды 12,282
Suzan Kardeş… O doğduğunda takvim yaprakları 15 Nisan 1960’ı gösteriyordu.
Kosova Türkü olan Bedri Bey ile Mevlüde Hanım’ın 5 çocuğundan dördüncüsü olarak Mitroçiva’da gözlerini açtı dünyaya.
Babası, o dönem Yugaslovya’da Tito’nun ölümünden sonra savaş çıkma olasılığını öngörerek Türkiye’ye göç etmeye karar verdi. Kardeş ailesi, Türkiye’ye geldiğinde Suzan 8 yaşındaydı.
Göçmenlere ilk 5 yıl hüviyet verilmediği için akrabalarının adı altında ev ve dükkan aldılar. Babasının işlettiği bu dükkan kısa sürede popüler bir köfteci oldu. Fakat, dost bildiklerinin ilk kazıklarını yemişlerdi. Akrabaları hem evi hem de dükkanı satışa çıkarınca her şey alt üst oldu. Babası Bedri Bey, pes etmeyip Aksaray’da yeni bir dükkan açtı. Suzan da bu dükkanda servis işlerinde ailesine yardımcı oluyordu.
Küçük yaşta çalışmaya başlamıştı. Başka ülkeden geldiği için birinci sınıftan başlaması gerekiyordu. Ancak Yugoslavya’daki eğitimi Türk okulu olunca Türkiye’de üçüncü sınıftan başladı.
Resim ve tarihe ilgisi olan Suzan’ın en büyük hayali arkeolog olmaktı. 13 yaşına geldiğinde çırak olarak kuaför salonunda işe başladı. 3 yıl sonra Bakırköy’deki başka bir salona geçen Suzan, 1982 yılında hayalini kurduğu Figaro’nun Etap Marmara’daki şubesinde işe başladı.
Hayatındaki ilk dönüm noktası burada oldu. Mekanın müdavimlerinden biri olan Şan Tiyatrosu’nun müdürü Lisa Tuna ile tanıştı. Tuna, “Sen bizim camiaya aitsin” diyerek Suzan’ı bir daha bırakmadı.
Suzan Kardeş, 1983’te Şan Tiyatrosu’nda ‘Hisseli Harikalar Kumpanyası’ oyuncularının saç ve makyajlarını yapmaya başladıktan sonra bir süre Hürriyet gazetesinin fotoromanları için çalıştı.
Çalıkuşu fotoromanının çekimlerinde hayatının akışını değiştirecek olan Sezen Aksu’yla tanıştı. Aynı zamanda güzellik salonunda çalışırken bir gün Türkan Şoray’ın kaşını alma hayalini de o günlerde gerçekleştirdi.
Suzan Kardeş, Hülya Koçyiğit’e o günleri şu sözlerle anlatmıştı;
"Türkiye'ye ilk geldiğimde çıraktım. Kaş yapıyorum, kaş almayı öğrendim. Sadece kaş almama izin veriyorlar. Ben de o sırada Türkan Şoray'ın bir film haberini gazetede görüyorum. Hayal ediyorum. 'Ben oradan geçeceğim. Türkan Şoray, 'Gel, kaşımı al.' diyecek ve ben ünlü olacağım. Kaşını alacağım Türkan Şoray'ın. Saçma bir hayal kuruyordum"
Suzan Kardeş Hürriyet’ten Melike Birbölge’ye verdiği röportajında ise şunları söylemişti;
“1976 yılında Hürriyet için çekilen fotoromanların birinde ‘Beyaz Şemsiye’de Türkan Şoray’la çalışma imkanım oldu. Hatta hayallerim konusunda şöyle bir esprisi de var bunun. O zamanlar işte Türkan Hanım’la (Şoray) kaşlarını almak, onunla çalışmak istiyorum’ diye çevremdekilerle paylaştığımda ‘Yok artık… Türkan Şoray’ın kaşlarını al, Sezen Aksu’yla şarkı söyle’ diyorlardı. İkisi de oldu.”
Suzan Kardeş, Yılmaz Erdoğan’la tanışmayı çok istiyordu. Kardeşi Neriman’ın aracılığıyla bu isteği gerçekleşti.
Takvim yaprakları 1995’i gösterdiğinde Beşiktaş Kültür Merkezi ile çalışmaya başladı.
Neşesi ve enerjisi yüksek olan Suzan, BKM kulislerinde “Bir gün ilaç koyayım da oyuncu gelmesin, ben oynayayım” diyerek oyuncularla şakalaşırdı. Bir gün Yılmaz Erdoğan Suzan’ın yanına gelerek “Hadi gözün aydın oyuncu hastalandı. Gelmiyor” dedi… Suzan Kardeş Habertürk’ten Aytekin Teker’e verdiği röportajında oyunculuk macerasının nasıl başladığını şöyle anlatmıştı;
“'Bir Demet Tiyatro' döneminde bir gün rolü olan bir oyuncu gelmedi ve onun sahnesinin çekilmesi gerekiyordu. Her bölüm ayrı ayrı çekiliyordu. Devamlılığı ve birbirine bağlı olan bir şey değildi. Skeçler gibiydi. Yılmaz Erdoğan oyuncu gelmeyince bana dönüp, 'Penceredeki kadını sen oyna ama annen gibi oyna' dedi ve sonrası buradayım.”
Aslında oyuncu olmak gibi bir arzusu yoktu. O an bu rolü, kendisine verilen bir görev olarak görmüştü. Fakat Penceredeki Kadın tutunca işler değişti… Suzan Kardeş, Armağan Çağlayan’ın programında şunları anlatmıştı;
“Makyaj ücretinin haricinde bana ikinci bir zarf verdiler. Dedim ki, yanlışlık var. Hayır oyunculuk paran dediler. Ben de oyunculuk parası almam. Bu kadar oyuncu varken, bunun eğitimini almışken, bunun parasını onlar kazanırken benim para almam çok ayıp. Kabul etmiyorum dedim. Baktık iş tuttu. İlk birkaç bölüm kabul etmedim. Sonra hoşuma gitti almaya başladım”
Bir Demet Tiyatro ile birlikte sinema ve televizyon dünyasına adım atan Suzan Kardeş, Yılmaz Erdoğan’dan Demet Akbağ’a, Cem Yılmaz’dan Tolga Çevik’e birçok oyuncu ile çalıştı.
2007 yılına gelindiğinde Suzan Kardeş birden çok önemli işin altına imza atmıştı. Haluk Bilginer’e yaptığı Atatürk makyajıyla adeta sanatını konuşturdu. Aynı yıl, Tolga Çevik’in Komedi Dükkanı programında makyöz olarak yer aldı. Gösteri oynanırken, ihtiyaç durumlarında bazen sahneye çıkan Suzan Kardeş’e ilgi her zaman büyüktü.
Suzan Kardeş’in marifeti sadece makyaj sanatçılığı değildi. 1992’de açtığı Bekriya isimli meyhane ile tam 14 yıl boyunca işletmecilik yaptı.
#SuzanKardeş #SuzanKardeşKimdir #Seksenler