Рет қаралды 1,110
Kendinizi “Hep benim yüzümden” derken bulduğunuz oluyor mu?
Ne kadar yalnız bir yer orası.
Oysa kendimizi diğer insanlarla aynı çizgide buluşturmak da mümkün.
Herkes kadar ben de değerliyim, herkes kadar ben de acılardan payımı alıyorum. Herkes kadar ben de hata yapıyorum.
Bunun bilincinde olmak hem kendimize hem de etrafımızdaki insanlara daha anlayışlı olmamıza yardım edebilir. Hayat kolay değil bazen, işler kötü gittiğinde zorluklar yaşamın bir parçası olduğunu ve hepimizin zaman zaman bu zorlukları yaşadığını unutmamalı.
Ben diğerlerinden ayrı bir yerde değilim. Yalnız değilim. Yalnız değiliz.
O yüzden kendimize iyi davranmadığımız zamanların farkına varmaya gayret edelim.
İhtiyacımız olan şefkati kendimizden esirgemeyelim.
Belki de bu şekilde sorunlarımızı bir bütünün parçası olarak değerlendirip elimizdeki tüm kaynakları çözüm için harekete geçirebiliriz.
Kendimizi sürekli eleştirmek yerine kendimizin en iyi dostu ve destekçisi olmayı deneyebiliriz.
Siz ne dersiniz?